blij dat ik rij voorheen wilgenroosje

leven met beperkingen is geen beperkt leven

nachtmerrie

3 reacties

toen ik gisteravond het theater binnenreed was het net of ik in een nachtmerrie terecht was gekomen. de tijd had stil gestaan. de foyer stond vol mensen. die er in de 70/80-er jaren ook stonden. ze waren ouder geworden, maar het waren precies dezelfde mensen. dezelfde mensen, die toen snel een kaartje kochten voor neerlands hoop, waarvoor ik als laagbetaald kantoormiepje nauwelijks geld had en bovendien was het toen uitverkocht. weggekocht door diezelfde bobo's, die er nu stonden. via via is het me 1 keer gelukt een kaartje te bemachtigen. ik werd met de nek aangekeken. gisteren werd ik trouwens helemaal niet aangekeken, wat nog erger was.

jammer genoeg was het een voorteken voor de conference van freek de jonge. het was goed, hij is goed, maar het ging nergens meer naar toe. hij nam geen stelling meer, behalve wat terloopse sneertjes naar een bepaalde partij. die hadden natuurlijk ook geen effect want de aanwezigen waren duidelijk geen aanhangers van blondie.

af en toe had een en ander zelfs een groot omroep max-gehalte. jeweetwel, die omroep, die programma's maakt voor 110-jarigen. voor dochter was een en ander redelijk te volgen omdat freek de jonge, als hij terug ging in de tijd, uitlegde waar het over ging. maar zelfs ik kon weinig met zijn grapje over kees schilperoort, want dat was ook voor mijn tijd. de 110-jarige zou het waarschijnlijk heel leuk hebben gevonden.

mijn dochter, opgevoed door ouders, die alle elpees van neerlands hoop hadden en daaruit wel elke dag citeerden, zoals "de eens zo stoere verpleegster uit dokkum, rugzak en hangtieten" en "de kotszakken liggen in het dashboardkastje" wilde graag freek de jonge eens live zien. na afloop zei ze "maar het is wel een mastodont hoor, mama".

 

 

3 reacties

Ach... vind het wel zonde voor je uitje. Maar ja, als je ziet wat er van Nederland geworden is... dan kan het met Neerlands Hoop ook niet best gesteld zijn, eej. Zag onlangs een reactie van Freek op een mailtje van 'Geestige Jan' en toen wist ik al dat hij de spirit verloren was. Soms moet je weten wanneer het tijd is om op te houden. Wij, 'gewone stervelingen', hebben dat doorgaans veel vlugger van onszelf in de gaten...
annemie

14 September 2011 om 11:58

Goeie recensie...Daar kan ik wat mee.
Jopie Meerman

14 September 2011 om 13:25

Freek is een oud geworden mastodont. Nog een goeie maar des jaren zat. Gek eigenlijk dat je dat zelf niet weet. En niemand zegt het tegen een vroegere mastodont.

Dus ze zagen jou niet, toen ook niet, dan zijn ze nog steeds stekeblind. Ah jullie hadden vast wel plezier samen...moeder en dochter gaan uit..leuk toch.

Nee ik ga niet goed, ik heb nu een pil ingenomen, die zou met een dag of drie helpen. Als ik niet goed ga, doe ik juist dingen die niet kunnen, misschien herken je dat wel..

buitenkans

14 September 2011 om 14:44

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.