blij dat ik rij voorheen wilgenroosje

leven met beperkingen is geen beperkt leven

vroeger

8 reacties

waarschijnlijk ben ik nog niet oud genoeg of misschien is er iets mis met me, maar het willen weten hoe het vroeger was, ontbreekt. gisteren zocht ik op de beeldbank van het zeeuws archief naar de villa, waarover marie het had. ik vind het helemaal niet erg dat hij er niet meer is. zulk soort villa's spreken me helemaal niet aan.

dit dorp verandert voortdurend en in een snel tempo. ik weet niet of dat in andere dorpen ook zo is, maar er zijn dingen, die sinds mijn jeugd al 3 keer zijn veranderd. het zwembad b.v. was eerst waar nu de jachthaven is. daarna werd er een prachtig complex aangelegd aan de andere kant van het dorp, met een wedstrijdbad en een stuk of 3 andere baden, omringd door grote grasvelden. toen het te duur werd een en ander te onderhouden werd er een projectontwikkelaar op los gelaten. die bouwde er vakantiewoningen en een overdekt zwembad, maar niet met een wedstrijdbad.

dan de beroemde dijk(en) , die ons tegen overstromingen moest beschermen.  voor die werd aangelegd hadden we hier een heus park. het park verdween en een dubbele dijk scheidde de twee pleinen, waardoor we zonder centrum kwamen te zitten. nu is die dubbele dijk weer verwijderd en zijn kosten noch moeiten gespaard om een van de pleinen op te leuken. het andere plein, eerst het winkelcentrum van het dorp, wordt nu omringd door leegstaande winkels. 

zelfs de meeste stoeptegels zijn vervangen. de straat waarin ik woon, lag na het bombardement van 11 september 1944 helemaal plat. de snoepfabriek, die er stond, werd weer nieuw gebouwd. aan de ene kant werden 2 lagere scholen gebouwd, aan de andere kant de kleuterschool, die ik bezocht. de lagere scholen zijn er nog, de openbare heeft de christelijke overgenomen. de kleuterschool werd afgebroken en op die plaats kwam de brandweerkazerne. de fabriek werd ook afgebroken en verhuisde naar het industrieterrein. op de plaats van die fabriek woon ik nu.

al die veranderingen, je zou er duizelig van worden Smile 

8 reacties

Ooit kwam ik in mijn geboortehuis. De trap zat op een andere plaats. De gang aan de andere kant van het huis. Daar werd ik letterlijk duizelig van. Mijn lijf herinnerde zich andere manieren van lopen. Groeten Izerina
izerinalin

01 August 2011 om 11:59

Een van m'n schoonzussen (74 jaar) is een 'vroeger'mens. Helaas klopt het niet altijd wat ze vertelt, over gebouwen, gebeurtenissen, personen. Soms weerleg ik het aan de hand van boekjes. die heb ik er veel over Tholen.
Andere verhalen leukt ze zo op, dat die een eigen leven, gaan leiden.

Het is dan ook niet voor niks dat bij geschiedenis oral history zo belangrijk is.


Sorry Rosa, dat ik zo'n verhaal schrijf. Jij houdt er niet van, maar je weet er nog veel van !!!!Knipoog

Jopie Meerman

01 August 2011 om 12:15

Toevallig waren we gisteren te vroeg bij het friethuisje in mijn geboortedorp. We hadden nog een kwartiertje voor het openging. Zijn we langs mijn vroegere ouderlijke huis gekuierd. Ze hebben er iets prachtigs van gemaakt. Maar het deed zeer. De voorkant is hetzelfde gebleven. De 'koekoek' van mijn slaapkamer, de dakgoot waarlangs mijn vriendje stiekem naar binnen kwam... Ik had zin om aan te bellen en te vragen of ik mijn oude kamer nog eens mocht bekijken. Langs de dakgoot leek me immers zo omslachtig Knipoog. Heb het niet gedaan. Het kon alleen maar tegenvallen....
annemie

01 August 2011 om 12:21

Mijn geboorte huis is met de grond gelijk gemaakt,na de watersnood ramp.De kerk waar wij in overtrouwde ook,mijn lagere school is nu een timmerwerkplaats, enz.Een gedeelte van het oude dorpshart is er nog,de rest nieuwbouw.

Alleen de haven waar wij in zwommen en de bootjes trekt me nog.Wij woonde haast in de haven.Daar lagen ook de boten van onze familie, werkboten om riet,biezen en griendhout mee te vervoeren.Onschuldig

wijari

01 August 2011 om 13:21

 Het wel willen weten komt nog hoor... ergens tussen je zestigste  en zeventigste...Lachend

 ik doe er nog vele jaren bij ....en dat wens ik je!

 

Riet Luteijn

01 August 2011 om 13:26

Panden, huizen die blijven  zijn vaak bijzonder van soort. Stel je trouwens voort, dat ze niks hadden veranderd, dat zou toch ook niet kunnen.

Ik heb er ook niet zoveel mee, gebouwen zijn van steen,.

Niet iedereen
Ziet meteen
In losse steen HET GEBOUW

En is het gezet
En als het er staat
Is het een feit REALITEIT
We zijn de stenen
Zichtbaar
Kwijt

Want
Wie er op let
Wie er acht op slaat
Ziet niet meer
Als voorheen
In dit gebouw
De losse steen

Ik ben getrouwd met iemand die al zijn hele leven bouwt. Fabrieken, allemaal grote gebouwen. Hij is nu 58, en zelfs zijn bouwsels worden al afgebroken, voldoen niet maar aan de eisen van deze tijd.

 

buitenkans

01 August 2011 om 13:35

stel je eens voor dat ze de beurs van Berlage zouden afbreken? vele panden van de

Amsterdamse school??? kijk eens in Belgie, daar is nog gevoel voor historisch besef.

in dit achterlijke land wordt alles in rap tempo veranderd. mijn oude wijk in Den Haag

afgebroken. geboortehuis weg......gelukkig heb ik nog heel veel fotoos, ben wat

behoudend misschien, al die afbraak, heb er geen woorden voor.

Onbekend

01 August 2011 om 15:47

in Breskens is veel verwoest, heel tragisch. dat komt nooit meer terug....

ik spreek ook over de rest van Nederland, veel gaatmoedwillig tegen de vlakte

zgn. vooruitgang. wat er nog is wees er zuinig op.

Onbekend

01 August 2011 om 19:18

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.