blij dat ik rij voorheen wilgenroosje

leven met beperkingen is geen beperkt leven

emoties

6 reacties

soms sta ik versteld over mijn eigen reacties. de vreselijke gebeurtenissen in noorwegen heb ik voor kennisgeving aangenomen. niet expres, maar iets in me duwde het weg. te erg om daarover na te denken. de dood van amy whinehouse kwam dichterbij, want mijn dochter heeft dezelfde leeftijd. maar de tranen kwamen pas bij het australische volkslied ter ere van de winnaar van de tour de france.

vreemd allemaal, want ik vind die winnaar een akelige man. voor de winnaar van de groene trui daarentegen was ik heel blij. vorige week verweet iemand me dat ik hard ben. dat houd me nog steeds bezig, want misschien had hij gelijk. en als het zo is, is dat dan een fout van mij?

vandaag zou mijn oma jarig zijn geweest. ik ben geen datummens. vergeet vaak verjaardagen, zeker van mensen, die niet meer leven. maar de verjaardag van mijn oma was jarenlang het hoogtepunt van de zomervakantie. ik was daar dan de hele dag. 

over 2 weken zijn de visserijfeesten. zaterdag hebben de buurlieden de vlaggetjes en de lampjes in de straat opgehangen. sommige buren hebben ook al hun vlag met de bressiese kleuren rood en groen opgehangen. ik herinner me dat dat een van de eerste dingen was die ik kocht hier, een vlag, omdat ik een vlaggenstokhouder aan de voorgevel ontdekte. ook een vreemde emotie, want ik ben bepaald geen vlaggenmens en heb een hekel aan chauvinisme. ach, dit leven is te kort om mezelf helemaal te leren kennen.

6 reacties

dat is geen hardheid, dat is zelfbescherming!!! er komt zoveel informatie binnen,

zelf filter je dat, een liep er een stinkend wijf tegen mijn moeders rolstoel aan.

ze keek me vernietigend aan, ik heb een zwiep met de stoel gegeven tegen

haar schattige benen aan. wat uit die mond kwam.....rioolteksten. mijn moeder en

ik slap van het lachen, het werd een heel opstootje.......later toen ik thuis was heb

ik gehuild, begrijp niet waarom mensen soms zo reageren op een invalide vrouw.

liepen we in haar weg.......ik kijk nog zelden naar het nieuws, beroerd word ik

ervan.... maak er wat van dapper mens,groet Christel.

Onbekend

25 July 2011 om 10:53

Hard??? Wat is hard? Tegen mij wordt dat ook wel eens gezegd. Dat ik na mijn ziekte harder geworden ben. Ik denk niet dat het hardheid is. Meer een vorm van zelfbescherming. Softies komen tegenwoordig nergens meer. Mijn zoon heeft 2 karaktertrekken die me af en toe flink dwars zitten. Toch zijn het net deze trekken die er waarschijnlijk voor gaan zorgen dat hij het verder schopt in het leven dan ik. Hij is een baasmaker (zijn kleuterjuf noemde dat toen al een leidinggevend type) en hij is egoistisch. Soms zeg ik wel eens voor de grap: ik ben te goed voor deze wereld. Soms denk ik ook wel eens dat dat serieus zo is.

Tranen kunnen op de stomste momenten komen. Dan zitten ze al veel langer klaar, het zijn dan letterlijk de druppels die je emmer doen overlopen... Laat ze maar geregeld komen... Na de spanning in de lucht als een onweersbui op komst is, is die regenbui ook altijd zo verkwikkend...

annemie

25 July 2011 om 10:59

Ik lig gisterenavond in bed, en denk ik heb vandaag Rosa niet gelezen. Sorry..sorry..ik doe het altijd..kweet ook niet.

Rosa je moet van jezelf houden, zoals je bent, Anderen zeggen ook maar wat....wat is nu hard. het leven dat is hard. Jij bent lief..en een realist. Dat laatste kan hard lijken.

Dag lief..niet te veel denken..ja alleen over mooie dingen. ( sprak zij verstandig)..

 

 

buitenkans

25 July 2011 om 11:57

Rosa,vroeger jankte ik om niks nu niet meer ,ben harder geworden door de dingen die mij en mensen die ik lief heb  en had overkomen is .Denk dat het wapenen is tegen alle rottigheid die we mee maken.

 

groetjes Chris

chris 112

25 July 2011 om 12:31

Je moet toch wel hard worden, anders ga je kapot van verdriet.Ervaring is de beste leermeester.Maar jij bent een sterke vrouw Rosa van mij krijg je een pluim.Lachend
wijari

25 July 2011 om 13:13

Ik vind "nuchter"een mooier woord dan "hard.". Vergeet niet Rosa,dat meeleven met het verdriet van een ander ook vaak een link met je eigen verdriet heeft. En het eigenlijk helemaal niet zo puur meelevend is.Mag ik iets "nuchters"schrijven? Oslo heeft meer  emoties losgemaakt in de westerse wereld,dan menig ernstig bombardement of aanslag in Afganistan of het midden-oosten. Hoe zo hard? Nee selectief aangedaan. Groeten Izerina
izerinalin

25 July 2011 om 14:19

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.