blij dat ik rij voorheen wilgenroosje

leven met beperkingen is geen beperkt leven

oude koeien, martelaren en dramaqueens

5 reacties

gisteren haalde iemand een oude koe uit de sloot en trapte open deuren in. ik trok het me aan. waarom? geen idee. behoorde ik tot de mensen, die altijd hetzelfde schrijven of tot de navelstaarders? ik denk wat me het meeste dwars zat is dat ik weer eens op een grote hoop geveegd werd. ik blog bij zeelandnet, dus hoor ik bij een groep. niet dus. ik ben een fringe monkey, een randfiguur en ben daar trots op.

met mijn blog wil ik geen literaire hoogstandjes leveren. als ik me al aan het schrijven als kunst bezondig, doe ik dat elders. aan die schrijfsels besteed ik meer aandacht, voor ik ze rijp vind voor publicatie heb ik ze al vele malen verbeterd en herschreven. de spelfouten haal ik er het eerst uit. ik ben het namelijk niet eens met de "schrijvers" op verschillende schrijverssites, dat het om de inhoud gaat en niet om de vorm. als er in de titel al een spelfout staat haak ik  af.

blogs zijn momentopnamen, persoonlijke plakboeken. de een vindt gedichtjes mooi, de ander plaatjes en weer een ander geeft een kijkje in zijn of haar leven. die laatste blogs lees ik het liefst. je kunt meeleven met mensen en zij leven met jou mee. omdat ik fysiek niet in staat ben in kontakt te komen met mijn buren, vormen voor mij de weblogs een soort straat. sommige buren spreken me totaal niet aan, ik weet waar ze wonen in de straat maar ik sla hun deur over. bij anderen ga ik elke dag op de koffie.

mijn doel in het leven is zoveel mogelijk te leren. soms schrijft iemand iets en ga ik daarover nadenken. maar ik lees ook wel eens iets waaraan ik me erger. dan leer ik van mijn reactie, waarom erger ik me?  ook merk ik dat ik al redelijk ver ben in het onthechten. ik vind materiële dingen steeds minder belangrijk. het "hebbon" gevoel (term geleerd van alexander klöpping op twitter) ontbreekt me volledig. 

een poosje terug schreef ik over mijn droomwensen. eentje daarvan is eens naar jazz middelheim te gaan of naar het openluchtmuseum voor beeldhouwkunst middelheim, beide in antwerpen. daar was ik ooit al eens eerder, maar zou er graag nog eens ronddwalen. met een rolstoel moet dat kunnen. op internet kun je hierover van alles vinden, maar ik zou het gewoon nog eens in levende lijve willen zien.

tot slot nog even over mijn linkeroog. alleen de omvang van het blikveld is wat minder. vroeger was ik bijziend, sinds ik diabetes heb is dat over. je ooglens reageert n.l. op je bloedsuikerwaarden. nu kan ik bij een oogtest alleen de allerkleinste lettertjes niet lezen.  voor de rest heb ik er totaal geen last van dat ik een gedeelte niet zie. ik schreef het al, het is erg moeilijk uit te leggen, net zo moeilijk bijna als de smaak van iets.

tot zover de navelstaarderij voor vandaag.

5 reacties

Eigenlijk...eigenlijk is het totaal onbelangrijk, waar een ander je bij indeelt, wat een ander van je vindt. Het is iets wat me totaal niet bezig houdt.

Ik heb ook niet de gewoonte om de medemens "in te delen"..mensen, leven, denken en doen, naar hun beste kunnen. Het kunnen, ingevuld door leven, ervaringen, wijsheid.

Hoe kan iemand anders, jij of ik bijvoorbeeld nu weten, wat die mens bezig houdt en waarom.

Wat een verspilling en vaak kwetsend...dom dus.

 

buitenkans

30 May 2011 om 12:59

Hé buuf... af en toe zou ik willen dat je gewoon echt eens op de koffie zou komen. Volgens mij zou dat heel gezellig kunnen worden. Offuh.. zouden we mekaar in het echie gaan irriteren? Want volgens lief staat mijn kwek nooit stil. En daar moet je wel tegen kunnen... Opgelucht trouwens dat ik niet de enige was die me ergerde.
annemie

30 May 2011 om 13:13

Wat zou het voor gevoel geven,als je geen etiketten opensen of situaties kan plakken? Beangstigend?Ik doe het vaak wel,maar realiseer me,dat het mijn etiket is en niet DE waarheid. Groeten Izerina
izerinalin

30 May 2011 om 14:45

What about dramakings?
Riet Luteijn

30 May 2011 om 16:07

 vormen voor mij de weblogs een soort straat. sommige buren spreken me totaal niet aan, ik weet waar ze wonen in de straat maar ik sla hun deur over. bij anderen ga ik elke dag op de koffie.

Weet je Rosa, dat je hiermee "het bloggen" uitstekend hebt omschreven. Dat ga ik, zelfs zonder je toestemming Knipoog, gebruiken. OK?

 

Jopie Meerman

30 May 2011 om 20:09

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.