blij dat ik rij voorheen wilgenroosje

leven met beperkingen is geen beperkt leven

ik zie ik zie wat jij niet ziet

5 reacties

gisteren schreef ik dat ik kort geleden ontdekte, dat mijn zicht ook ietwat beperkt is. daarom wil ik even uitleggen hoe ik dat pas na 7 jaar merkte.

ik wist wel dat ik b.v. het overzicht verlies als ik b.v. op de aanrecht iets van rechts naar links moet verplaatsen. ik stoot dan van alles om. daarom is de kookplaat ook aan de rechterkant. toen mijn keuken nog niet was aangepast stond het fornuis links en gebeurden er altijd ongelukjes als ik probeerde te koken.

heel lang heb ik gedacht dat ik mijn nek niet zo ver kan draaien als vroeger. die voelt aan de linkerkant n.l. verlamd aan. of dat het een rare kronkel in mijn hersenen was, ontstaan als gevolg van het c.v.a. dat laatste blijkt nu deels waar.

in het ziekenhuis en in de revalidatie waren meerdere lotgenoten met oogproblemen. b.v. iemand, die alles zag zoals in een lachspiegel. dat is nog gemakkelijk uit te leggen. een mederevalidant zag van alles de helft, maar dan dubbel. hij heeft me dat eens proberen uit te leggen, maar dat is al een stuk moeilijker. b.v. je ziet van een toren alleen de rechterkant, maar dan wel 2 rechterkanten naast elkaar.

een en ander wordt wel getest, maar omdat ik vooruit normaal zie is het waarschijnlijk niet ontdekt. ik kwam er pas achter toen ik met dochter meereed en ze me attent maakte op jonge eendjes langs de linkerkant van de weg. hoe ik mijn hoofd ook draaide ik zag ze niet. dat deel van de wereld bestond niet voor mij. dat is het moeilijkste om uit te leggen. wat je niet ziet is er niet, je ziet niet een stukje zwart of zo. het is net als met je achterhoofd, je weet dat er iets achter je is, maar je kunt het niet zien.

het is een rare aandoening. de afgelopen 7 jaar heb ik mezelf opnieuw moeten leren kennen, lichamelijk en geestelijk. en af en toe ontdek ik dan opeens weer iets nieuws. of maak ik iets nieuws mee, zoals het vergeten te vullen van mijn pillendoos. daar kwam ik gisteravond pas achter en was toen te moe om het nog te doen.

goed geslapen. kon bijna niet anders na het zien van een docu over een oude hippie, die met 4 honden en een duif in een camper bij het strand woonde. 's avonds nam hij de duif op schoot en las voor uit alice in wonderland. het is fijn te leven op deze wereld, waar zulke mooie mensen wonen. 

5 reacties

Het verlies van een gedeelte van je gezichtsvermogen, hoort bij de c.v.a.
Helaas ging onze (oude) vriendin, je weet wel, daar niet mee accoord. Dat betekende dat haar zoon diverse keren met haar naar een opticien/ of soms de oogarts ging. Want, er moesten toch brillen voor zijn. Ze was een nuchter, rationeel mens. Het feit dat haar wereld kleiner werd door haar lichamelijke beperking tgv. van de cva accepteerde ze. Maar haar gezichtsvermogen, dat was haar heilig. Jammer. Ze had het er moeilijk mee.

Gelukkig dat jij er 'een andere kijk" op hebt. Prettige dag verder.
(Een duif op schoot, ik kende wel "luipaard op schootKnipoog')

Jopie Meerman

29 May 2011 om 11:16

Je laatste zin, spreekt mij direct aan. Ik vind het zó waar...Jammer dat ik de docy niet heb gezien.

Ik ben wel blij voor je, dat je geen zwart stuk zie, of een wazig stuk. Gewoon niet zien, en niet weten dat het er niet is. Je uitleg over het achterhoofd vind ik mooi. Ik ben blij dat jij het zo kunt ervaren.

Alice in Wonderland een prachtig verhaal. Alice die zich altijd verwondert over alles, altijd. Ik heb het ook aan de kleinkinderen gegeven. Je blijven verwonderen heb ik erin geschreven.....

buitenkans

29 May 2011 om 11:26

Nu je weet,dat je een stukje gezichtveld mist,ervaar je kijken  dan ook anders? Ik verbaas me altijd over de hond. Een hond kan niet zien,wat vlak voor de neus ligt. En moet dat ruiken. Groeten Izerina
izerinalin

29 May 2011 om 11:37

Zicht is zo belangrijk voor de mens, de mijne is ook niet best. Zonder bril is vreselijk, kan hem niet missen. Liefs wilda een fijne zondag.
Zeeuwse dame

29 May 2011 om 11:52

lijkt me zo raar een gedeelte van je gezichtsvermogen te verliezen. mijn moeder

had dat ook, moest altijd aan haar goede kant zitten. ga naar die docu kijken, ben

dol op zulke mensen. nog een fijne dag.

Onbekend

29 May 2011 om 14:12

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.