blij dat ik rij voorheen wilgenroosje

leven met beperkingen is geen beperkt leven

t is nu eenmaal zo je kunt er niks aan veranderen

3 reacties

als er iets is waar ik allergisch voor ben is het dat gezegde wel. ik denk dan meteen "dat zullen we dan nog wel eens zien".

gisteren hele dag nagedacht over wat ineke schreef in een reactie bij mij. over dat die thuiszorgperikelen nooit over zullen gaan en dat het een troost is  om dat te weten. eerst was ik er mee weg en dacht dat is waar. maar ik ben geboren als maatschappelijke dwark en leg me er niet bij neer, nooit!

ik ben de voorloper van een nieuwe generatie zorgvragenden. ik heb geleerd mijn zegje te doen en dat het niet hele dagen "ja zuster, nee zuster" is. het gaat om mij en niet om de organisatie en met "mij"bedoel ik niet alleen mijzelf maar alle lotgenoten.

de ellende is denk ik begonnen toen men alles in een hokje wilde stoppen. zo van, c.v.a.? dan heb je verlammingsverschijnselen en karakterverandering. in de revalidatiekliniek heb ik gezien dat mensen na een c.v.a. van alles en nog wat kunnen mankeren. maar na revalidatie ga je weer naar huis en proberen ze je toch in een hokje te duwen. dat is makkelijker voor de organisaties, zoals zorginstellingen en de gemeente.

gisteren las ik over plannen van de gemeente hulst. met als thema de bekende dooddoener: je moet niet kijken naar wat je niet meer kunt, maar naar wat je nog wel kunt. ze gaan een plan opstellen om mensen met beperkingen zich hiervan bewust te maken. meteen maken ze dan weer de bekende fout, ze gaan praten over die mensen, niet met die mensen. ik wens ze succes Fronsen

zelf heb ik een poosje deel uitgemaakt van de wmo-raad. dat werd een kleine ramp. als onverbeterlijke idealist dacht ik dat mijn mening zou meetellen, want daarvoor is de wet op de maatschappelijke ondersteuning toch gemaakt? maar nee hoor, er werd me al gauw duidelijk dat mensen, die er voor doorgeleerd hadden vonden, dat zij veel beter wisten hoe een rolstoeler zich moet zien te redden dan de rolstoeler zelf.

sorry deskundigen, ik heb het op het moment veel te druk met mezelf om jullie te kunnen helpen. jullie doen maar een dotje. ondertussen probeer ik mijn eigen zorg te regelen, zodat mijn leven leefbaar blijft.

trouwens, ik heb nog een nieuwe beperking ontdekt. ik ben een gedeelte van mijn zicht aan de linkerkant kwijt. ik zie daarmee ongeveer driekwart. omdat je je met driekwart uitstekend kunt redden, heb ik 7 jaar met die beperking geleefd zonder me er van bewust te zijn. wat je niet ziet mis je niet Smile

3 reacties

Brengt je nieuwe beperking nog een kwartiertje extra zorg met zich mee?KnipoogGroeten Izerina
izerinalin

28 May 2011 om 11:02

 O zo Koos! Ken je die uitdrukking dwarkje? Het betekend zoveel als ik heb gezegd!

 Ik denk dat die gemeenteambtenaren maar eens een cursus blogjes lezen moeten krijgen... in eigen tijd liefst om de staatsfinancieen niet nog meer uit de hand te laten lopen.

Riet Luteijn

28 May 2011 om 12:07

Hoe kwam je daar nu zo achter, van dat zichtverlies...merkwaardig na zoveel jaar.

Je hebt gelijk, ik schreef er ook bij, dat betekent niet dat je moet berusten..maar rekening houden met, kan leed om een of andere stompzinnigheid verzachten.

Ik vind dat ook een dooddoener..je moet kijken.....wat denken ze dan dat wij doen, jij kunt je croissant zelf afbakken, en de pc-muis schoonmaken..om eens iets te noemen...Weten ze veel.

Ach wat een lekker moppergedoetje, een mooie dag dat gaat het worden...dag hoor!

buitenkans

28 May 2011 om 13:26

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.