blij dat ik rij voorheen wilgenroosje

leven met beperkingen is geen beperkt leven

eindexamen

6 reacties

ik stam nog uit de tijd dat je schriftelijk en mondeling eindexamen deed. het schriftelijk was in de gymzaal. ik herinner me alleen dat ik daar inspiratie vond voor een opstel n.a.v. een dichtregel van huub oosterhuis: nu ben je soms alleen, nu moet je soms nog huilen en als je weg wilt schuilen kun je haast nergens heen. het sloot perfect aan bij hoe ik me voelde, omdat ik heftig puberde.

het mondeling eindexamen was een feestje. je deed examen bij een leraar en een gecommiteerde. de gecommiteerde. die ik had voor nederlands en geschiedenis was helemaal weg van mijn opstel. ik kon geen kwaad doen. dat werd dus een 9 voor nederlands.

de gecommiteerde vond ook mijn werkstuk voor geschiedenis geweldig. de titel was "de arbeidersbeweging na 1870". maar ik had geen tijd meer gehad het nog eens over te lezen en wist zelfs op de eenvoudigste vragen geen antwoord. de geschiedenisleraar, die voor het eerst eindexamens afnam, zat onder tafel tegen mijn benen te schoppen om me aan te sporen, maar dat hielp niet. ik had het aan mijn nederlandse opstel te danken dat ik voor geschiedenis toch nog een 6 in de wacht sleepte.

verder herinner ik me nog het mooie gedicht over een verdronken meisje dat de leraar duits voor me had uitgezocht en dat ik in vloeiend frans vertelde over de vissershaven. ik kreeg een 8 voor dat vak, hoewel de gecommiteerde me een 9 wilde geven. de franse leraar vond echter dat ik te weinig moeite had moeten doen, in tegenstelling tot mijn klasgenoten, die 5 jaar woordjes er in hadden zitten stampen en nog geen frans konden. net of ik er iets aan kon doen, dat ik behept ben met een talenknobbel.

nu ik tijd genoeg heb zou ik nog wel een taal er bij willen leren, maar er zijn er zoveel, dat ik niet kan kiezen. turks, portugees of zweeds? alle drie lijkt me wat veel.

gisteravond vond ik wel opeens een nieuw doel in mijn leven. ik zou graag iets willen schrijven, dat door anderen geciteerd wordt. iets echt van mezelf, zodat misschien conny of trui dat op hun weblog kunnen zetten Smile 

6 reacties

Dat is een mooi doel. en jij kunt dat ook wel..

Zet het zelf op je blog, jezelf citeren ook een mooi doel.

Wat een mooie cijfers haalde jij. Ik deed nooit eindexamen op de MULO. werken moest ik..Ik heb het later ingehaald.

buitenkans

18 May 2011 om 12:01

 Rosa, er zijn  citaten van jou die nu al geciteerd worden...Zoals boven je blogje!

Bij ons gaat het citaat "het gaat net zolang goed, tot het verkeerd gaat". Zelf verzonnen door m'n man. En zelfs in een citatenboek van 'Loesje" belandtLachend

 

Een vriend van ons spuit af en toe ook mooie:


Een Noordenwind is altijd koud, uit welke hoek hij ook komt!

Dat heb ik nu nog nooit gehad, en nu heb ik het alweer!

Leuk, die examenherinneringen (ondanks de frustatieObepaald)

Jopie Meerman

18 May 2011 om 12:28

Gezakt!!! FrustRatie...
Jopie Meerman

18 May 2011 om 12:29

Je schrijft over die regel van Huub Oosterhuis en ik zit hem meteen te zingen. Een mooi lied vind ik het nog steeds. Groeten Izerina
izerinalin

18 May 2011 om 13:29

Jij wordt al geciteerd, joh... Hoe vaak schrijven anderen (en ikzelf ook) al niet:

t is voor elks zoveel niet. Als ik dat iemand hoor zeggen, geloof ik heilig dat het jouw uitspraak is... Ik had er vroeger zelf eentje: chemogatenkazenhoofd. Omdat je door chemo zo vergeetachtig kunt worden. Ben alleen vergeten of ik die nou echt van mezelf heb of ergens gelezen... Tong uitstekend

annemie

18 May 2011 om 15:24

citaten van jezelf zijn origineel, en onthou je ook goed Lachend
gimoli

18 May 2011 om 16:46

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.