blij dat ik rij voorheen wilgenroosje

leven met beperkingen is geen beperkt leven

foto's

2 reacties

ik was 16 en een van de eerste keren in rotterdam. mijn vriendin w. en haar vriendje t. namen me mee naar een studentencafé in de buurt van katendrecht. het was er druk en de verlichting bestond uit black light-lampen. misschien dat ik daarom de naam van de artiest kon lezen op de elpee, die een jongen onder zijn arm had. eric dolphy. ik ben de naam nooit vergeten, de naam van het cafeetje wel. gisteren zag ik opeens die elpee weer voor me en luisterde naar eric dolphy, een jazz saxofonist, op you tube. gek, dat was de eerste keer dat ik m hoorde, na al die jaren dat hij alleen een naam was.

gisteren chatte ik met een internetvriend, die deze week was wezen eten t.g.v. de verjaardag van zijn oma. hij legde uit wat de familieverbanden waren tussen de 19 aanwezigen. ik kon me daar weinig bij voorstellen. mijn familie ben ik al lang geleden verloren. in diverse blogs zie ik nostalgie en herinneringen aan vroeger. ook dat zegt me weinig. ik kan me niet voorstellen dat ik dat soort nostalgie ooit zal voelen. mijn herinneringen en geheugenfoto's hebben weinig met familie te maken. en iets wat je nooit gehad hebt, kun je niet missen toch?

tot slot nog even over mijn volgend leven. ik moest lachen om izerina, die ook dan weer met me wil bloggen/mailen. één ding weet ik zeker, dat ik in een volgend leven nooit met het openbaar vervoer ga reizen. een vriend voorspelde me dat we elkaar de volgende keer zouden ontmoeten in een bus. toen we ruzie kregen, riep ik dat ik de volgende keer nooit in een bus zou stappen Smile al met al is mijn volgend leven al aardig vol gepland. hopelijk duurt het nog even voor het zover is. tot morgen.

2 reacties

Ik denk nooit aan een volgend leven. Ik vind dit leven al zo zwaar. Altijd rondsjouwen met pijn, dat maakt de dagen moeilijk. Niet dat ik klaag, ik heb het goed in mijn leven. Maar om nu uit te kijken naar een volgend. Kweet niet Rosa..

Ik vind ook dat je nog maar lang moet wachten, het zal weer wennen zijn, een ander leven, alles is vast heel anders...daar...

 

buitenkans

22 January 2011 om 13:39

 Wel bijzonder hoor dat je als doopsgezinde dominee terug wilt komen... wonen die echt allemaal zo mooi, ik ken er niet.. maar ja dan moet je natuurlijk wel iedere zondag een preek in elkaar gedraait hebben...

Ik lees bij jou op het blog toch ook wel nostalgie... muziek,  waar je vroeger heen ging... ja misschien geen familie verhalen maar andere banden.

 Geen leven is hetzelfde he gelukkig maar toch, anders werd het zo'n saaie boel.

 Verder ben je natuurlijk ook nog een hele jonge blomLachend

 groetjes van Marie

Riet Luteijn

22 January 2011 om 17:41

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.