blij dat ik rij voorheen wilgenroosje

leven met beperkingen is geen beperkt leven

missen

6 reacties

een van de naarste gevoelens vind ik missen. ik kan, vooral op zondag, zomaar iemand erg zitten missen. met de komst van internet leerde ik op een makkelijke manier mensen van over de hele wereld kennen. maar dat kontakt is broos, om ze kwijt te raken is alleen het veranderen van emaladres nodig en weg zijn ze.

van sommige internetkontakten weet ik dat ze niet meer leven. dan wordt het missen anders. er komt ruimte voor goede herinneringen. vaak weet ik echter niet of mensen nog leven, speurtochten op google geven geen uitsluitsel en dan is het missen pijnlijk. van een aantal mensen heb ik virtueel hun hand vast gehouden als ze het heel moeilijk hadden. van een van hen zou ik graag weten of hij het gehaald heeft. hij is amerikaan, dus ik kan het niet opzoeken via mensenlynq. 

op de weblogs mis ik ook bloggers, die ik graag las. b.v. quinn, ik hoop dat ze snel iets laat horen. maar ook b.v. iemand, die een weblog had over de marokkaanse keuken. ik lees graag over de levens van anderen, niet uit nieuwsgierigheid maar uit leergierigheid. weblogs over hobbies lees ik niet, ik had er zelf heel veel en ik heb die in een kast gestopt en er nooit meer naar gekeken. voor mij de enige manier om het niet te missen. ook weblogs over religie sla ik over, d.w.z. als ze gaan over hun eigen ware geloof. daar leer ik niks van,

waar ik wel veel hoop te leren is een site met gratis e-boeken. ze zijn gratis omdat de rechten er van vervallen zijn. veel reis- en geschiedenisboeken b.v. dochter gaat haar nieuwe laptopje o.a. gebruiken als e-reader en gaf die site door. je kunt natuurlijk ook lezen op een desktop, als je tenminste niet in bed wil lezen Smile ik zal de link bij mijn leuke links zetten voor de belangstellenden. update: voor degenen, die het liefst in het nederlands lezen, er staan een heleboel boeken in het nederlands op.

tot morgen.

 

6 reacties

Missen, we hadden het er toevallig vanochtend over bij het ontbijt.
We missen onze vriendin, die april 2009 overleed, bijna dagelijks.
Vorige week hadden we nieuwjaarsreceptie, we reden erheen, met de opmerking "we missen haar". En toen we het vanochtend over onze kleinzoons hadden (die gaan we vanmiddag zien op een verjaardag, zeiden we tegen elkaar: jammer dat we het niet meer haar kunnen vertellen...
Wat betreft die bloggers. Ooit maakte ik een opmerking over "ik mis die en die". Ik kreeg toen geweldig de wind van voren van een andere blogster. Hoe durfde ik.. ik reageerde nooit op dat blog, dus hoe durfde ik..
Sindsdien ben ik voorzichtiger geworden.
Ik miste Draver..maar het blijkt dus dat die via een ander blog te lezen en te bekijken valt.. gelukkig.
Jopie Meerman

16 January 2011 om 12:14

ik herinner me dat voorval nog,  jopie. het was iemand die zelf blogregels opstelde, waaraan ieder zich moest houden. later ontpopte ze zich als de lieftallige velocity, dus we weten nu uit welke hoek de wind waaide.

ik denk trouwens ook nog vaak aan je vriendin. dat heeft dan te maken met de anecdote over de nachtelijke thuiszorg.

wilgenroosje

16 January 2011 om 12:39

Missen kan mij soms zo overvallen. Dan denk ik tijden niet aan iemand en plots.... En het ene gemis is het andere niet. Inderdaad, overleden mensen kun je soms geweldig missen. Maar daar leg je je bij neer. Het gemis van de levenden, of het ongewisse over iemand dat is heftiger. De ontmoetingen bvb in de taxi's van en naar het ziekenhuis. Van twee weet ik nog steeds hoe het gaat. Daar ben jij dan eentje van. Van een paar weet ik dat ze het niet gered hebben. De rest... soms een aanleiding tot nadenken...

De site van de e-boeken. Leuk. Maar ja, alhoewel mijn familienaam anders doet vermoeden. Mijn Engels is heel belabberd. Als je ooit zo'n site vindt in het Nederlands, houd ik me aanbevolen  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

annemie

16 January 2011 om 12:41

Oeps.... Blijkbaar te lang met mijn pols op de lange lat gelegen. Verlegen
annemie

16 January 2011 om 12:42

annemie, er staan boeken op in allerlei talen, waarvan ook een heleboel in het nederlands!
wilgenroosje

16 January 2011 om 12:51

Het is een mooie blog die jij schreef. Zo een die de hele dag meegaat. Ik mis mijn moeder, die ik nooit kende. Ik heb dat verder niet zo, dat gevoel, ik neem geloof ik definitief afscheid, dat afscheid nemen duurt ook altijd lang. Soms heb ik het al tijdens het leven gedaan, afscheid genomen. Mijn vader bijvoorbeeld. Ik denk veel aan ma, bijna dagelijks. Ma is Johnny's moeder. Ik leef zo'n beetje met haar verder, met haar "wat ze was".

Zondag, vond ik toen ik alleen was met de kinderen, ook een droeve dag. Zondag is een familiedag. Ik was meer alleen dan andere dagen. ( voor mijn gevoel).

buitenkans

16 January 2011 om 13:19

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.