blij dat ik rij voorheen wilgenroosje

leven met beperkingen is geen beperkt leven

toeval?

5 reacties

gisteren keek ik naar een tv-programma over voeding. er wordt elke dag voedsel geproduceerd voor 11 miljard mensen, ter wijl er "maar" 7 miljard zijn, waarvan miljarden honger lijden. deze week schreef ik over die rare wereld waarin we leven n.a.v. doorgedraaide garnalen, maar dat die wereld zo raar is daar had ik geen notie van.

lientje en ineke schreven over die jeugd van tegenwoordig, die het brood, dat ze mee naar school krijgen,  weggooien. ik behoor al lang niet meer tot de schooljeugd, maar ik beken, dat ik dat ook deed. net als veel schoolgenoten voerde ik het aan de eendjes. die waren zo dik, dat ze moeite hadden om te blijven drijven. de reden voor mij was niet het na-apen van anderen, maar de plaats waar we onze schooltassen moesten neerzetten in de pauze. dat was vlak bij de verwarming en het meegenomen brood werd daardoor warm en niet meer te eten. volgens mij dan. grijs uitgeslagen beleg ziet er niet smakelijk uit.

zakgeld kreeg ik niet, dus kocht en at ik niks. ik vertelde ook niet thuis wat ik met mijn boterhammen deed.  tot ik verschillende keren flauw viel. ik bereikte dan op de fiets net niet ons huis, vooral niet als het hard waaide. zo ontdekte mijn moeder mijn eetgedrag en voortaan kreeg ik elke dag een gulden mee om twee worstenbroodjes te kopen. de bakker vlakbij school deed en doet goede zaken. 

toch is het allemaal nog goed gekomen met mij. ik heb er moeite mee om eten weg te gooien, maar ik weet dat ik, als ik het invries, het later toch niet op eet. eten is voor mij moeilijk, ik heb een diabetesdieet en ben allergisch voor veel voedingsmiddelen. dan zijn er ook nog een stel dingen, die ik niet graag lust. 

eigenlijk wilde ik vandaag schrijven over postbodes, mijn favoriete beroepsgroep. maar ik heb honger gekregen, dus ga mijn brood met jam nuttigen. tot morgen. 

5 reacties

 Ik weet niet of het toeval is maar ik krijg wel erg veel eten op het webblog vandaag.Lachend Ik vind dat je een wijze moeder had zo at je tenminste nog wat. Ik had het geluk dat ik vlak bij school woonde en zodoende thuis kon gaan eten tussen de middag.

 

Riet Luteijn

16 October 2010 om 12:19

Wat knap van je moeder, het begrijpen in ieder geval. En wat dom van de school en de schooltassen...Zover ik mij herinner at ik mijn boterhammen op. Ik kom uit een arm gezin, ik kreeg s'morgens wel eens een boterham van de buurvrouw. Thuis was er dan niks te eten. Je vergeet het niet. Toen ik getrouwd was, had ik zo weinig geld, dat ik eten kocht voor mijn zoon, en ik at dan brood als dat er nog was, met niks erop.

Met mij kwam het ook allemaal goed..een mens kan een stootje hebben klaarblijkelijk. Doeg Rosa...

buitenkans

16 October 2010 om 13:08

WAt was ik dan een braafje. Ik at alles op. We kochten met een tussenuur wel eens een frietje. Maar dat kwam er gewoon bij. Groeten IZerina
izerinalin

16 October 2010 om 16:53

Je had kunnen schrijven over de postbode en zijn/haar eten. Dat hebben we dan nog te goed!

Groetjes  Piet

 

delientjes

16 October 2010 om 16:57

 

De kippen die op scholengemeenschap het Zwin rondscharrelen zijn ook allemaal weldoorvoed en a.h. iets verderop doet er goede zaken. Jammer dan ook dat zo'n school daar niet op inspringt door dagelijks gezonde voeding te verkopen i.p.v. koeken en snoep uit de automaat. Misschien zou er dan minder eten weggegooid worden. Brood met beleg dat al uren in je trommeltje zit is natuurlijk bij hogere temperaturen ook niet meer zo lekker.

CvH

cvh

17 October 2010 om 09:22

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.