blij dat ik rij voorheen wilgenroosje

leven met beperkingen is geen beperkt leven

vreemde dag

4 reacties

gisteren was zomaar een vreemde dag. die kun je er zo eens tussen hebben. volgens plan ging ik een broodje halen en dat ging bijna zonder strubbelingen. toen ik al midden op het zebrapad was, reed een fietser door. fietsers stoppen n.l. nooit voor een zebrapad. bij een evenuele botsing ben ik in het voordeel, want zij zullen sneller vallen dan ik Smile

in de winkel stond er een klein meisje naar me te kijken. "mooi autootje heb ik hè" zei ik tegen haar. ze had een tasje van de zeeman bij zich en wilde net laten zien dat zij ook iets moois had, toen haar moeder haar bij me wegtrok. ze keek heel angstig naar me en ik zei: "het is niet besmettelijk hoor ". tenminste ik denk dat ik het zei, was weer aan het hardop denken. misschien had die moeder het zo ook helemaal niet bedoeld. ik probeer eens wat optimistischer te denken tegenwoordig, haha.

thuisgekomen bleek de afstandsbediening van mijn electrisch slot niet te werken. gelukkig heb ik ook altijd een sleutel bij me, dus ik kon toch naar binnen. door de schrik nam ik mijn bocht iets te nauw en reed mijn handtas in de puinpoeier. gelukkig was de inhoud nog heel. een en ander overgepakt in een andere tas en versteld gestaan van wat ik allemaal meesleep. portemonnee, telefoon, zonnebril, leesbril, pillendoosje, pillen, dextro, schaar en twee kammen. plus de nodige papieren.  

de middag heb ik voor het grootste deel doorgebracht met iemand te proberen te helpen met een probleem. stom, stom, stom, want na een paar uur bleek dat hij met een heel ander probleem zat dan hij en dus ook ik dacht. hij bleek verslaafd te zijn en nog niet op een punt dat hij dat zelf kon toegeven. verslaving is een ziekte en ik ben geen dokter, dus daar stopte ook mijn hulp. ik heb er wel van geleerd.

een ander ding dat ik deze week leerde is dat ik wel een geheugen heb voor negatieve ervaringen. ik dacht dat ik die snel kon vergeten namelijk. het kost me wel veel meer moeite om die herinneringen boven te halen, ze gaan vaak niet gepaard met mooie plaatjes, wat op zich natuurlijk weer begrijpelijk is.

verder wil ik mijn bewondering uitspreken voor poof, die heel hard probeert haar angsten te overwinnen. ze is mijn eigen dappere dodo. tot morgen. 

4 reacties

tja, soms kun je eens zo'n dag hebben. denk dat ons dit allemaal weleens overkomt.

wat het stoppen betreft voor een zebrabad...meestal stop ik wel als ik met de fiets ben, maar inderdaad gebeurd het te weinig. mensen houden soms te weinig rekening met anderen vind ik.

fijne dag vandaag

 rosette.

Nardan.

23 August 2010 om 11:15

Rosa, als jij nu optimistisch wil gaan denken, stel dat het lukt, wordt het een feestdag, die we erin houden.

Die moeder schrok, moet je dan denken, en dacht dat jij dat niet wilde, kijken wat er in het tasje zat. Onzin natuurlijk, maar mensen denken zo. ( denkt Ineke).

Wat heeft een mens allemaal in zijn/haar tas. Nou mannen niet dus, het is een vrouwending. Een schaar die neem ik niet mee. Of denk je dat je nog linten moet doorknippen onderweg.

Goed hè van Poof, het wordt nog wat. Doeg!!!

buitenkans

23 August 2010 om 11:33

Tassen... Ik gebruik ze zelden. Maar als ik er één meeneem, is hij afgestemd op mijn humeur, het weer of mijn kleding. (heb ooit een hele stapel gekregen van een kennis) Het probleem is nu dat er in elke tas wel iets zit. Strippenkaart, ponsplaatje, aanstekers, snoepjes (ja, Annemie gaat nooit op pad zonder snoep). Dus als ik iets nodig heb, is het steeds zoeken. Mijn pinpas, CZ-pas, sleutels, gsm en geld zitten in zo'n portemonnee tasje. Dat kan, indien nodig, makkelijk van de ene tas in de andere. Of zo mee...

Ouders vergeten wel eens dat kinderen losser zijn in hun omgang met mensen. Zo weet ik dat mijn moeder me verbood om tegen de krantenman te praten over het feit dat ie maar 1 arm had. Want dan werd hij verdrietig, zei ze. Ja, moet je net mij hebben. De eerstvolgende keer zei ik doodleuk: Ik mag niet zeggen dat jij maar 1 arm hebt, hè... want dan word jij verdrietig... Mijn moeder met een rood hoofd naast me...

annemie

23 August 2010 om 11:50

Ik dacht nog aan je hond met al die regen vannacht. Groeten Izerina
izerinalin

23 August 2010 om 17:28

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.