blij dat ik rij voorheen wilgenroosje

leven met beperkingen is geen beperkt leven

groeters

5 reacties

toen ik het stukje hier onder las bedacht ik me dat er best nog wel wat baantjes te verzinnen zijn voor ouderen en gehandicapten. begeleiders hoeven in nederland b.v. vaak geen entree te betalen in musea en bij de valys-taxi mag ik gratis een begeleider/ster mee nemen. dus als je eens voor de helft van de prijs naar blijdorp wilt kun je me inhuren Smile

ook bestaat het fenomeen greeters. dat zijn mensen, die op vrijwillige basis toeristen wegwijs maken in hun stad. toeristen die de stad werkelijk willen zien door de ogen van iemand, die er woont. in amerika zitten er vaak greeters aan de ingang van supermarkten, ze heten de klanten welkom en hopen op een fooi. dat laatste lijkt me dan weer niks. ik heb een hekel aan bedelen, ik vind dat ik elke cent van mijn uitkering verdiend heb. 

vrijwillig groeten kan natuurlijk ook en dat doe ik ook zoveel mogelijk. zelf ben ik ook blij met die groeten. het kost niks en brengt zoveel op. ik geloof dat er een dominee aan me verloren is gegaan. ik ga me maar gauw wijden aan wat minder zweverige dingen. tot morgen. 

5 reacties

Dat groeten... spreekt me wel aan. Ik groet ook altijd, niet altijd..maar vaak.

Vorige week zaten Johnny en ik op een terras, we hadden een zakje friet gekocht, en waren aan het wachten. Er kwam een jonge vrouw langs ons tafeltje, en groette Johnny heel uitbundig. Johnny groette terug. Een collega informeerde ik. Ik zou niet weten wie het is Ien zei hij.

Toen ze weer naar buiten kwam, groette ze weer...soort goede kennissen- groet. Misschien dacht ze dat hij iemand anders was.  Nee, aan een geheime liefde heb ik niet gedacht.

 

buitenkans

10 August 2010 om 13:41

Niet zo lang geleden was ik zelf, zonder het te weten, een ''greeter'' , fooiloos dan hè. Ik fietste door de duinen van Katwijk richting Scheveningen, uiteraard lag ik op kop (huh huh), toen ik een klein groepje wat wereldvreemd kijkende Chinezen passeerde dat mij tegemoetliep. En het grappige van hen was: ze liepen met parasols, tegen de zon dus! (zie je hier in Europa natuurlijk nooit). Dus ik glimlachte, denkende aan de tijd dat ik veel mensen met parasols zag, maar riep tegelijkertijd, zonder om te kijken, naar iemand achter me die een vragend ''hoe moewenu?'' uitte, ''Rechtdoor!!''
Later hoorde ik van Ttje achter me dat het Chineze groepje dacht dat ik hen groette, en ze lachten en groetten terug. Ik niks gezien tuullijk weer.
Weet iemand of RECHTDOOR op 1 of andere Chineze groet lijkt? (ik kom niet verder dan NI HAO, en had ík HOE NU geroepen, had ik daar ook wel iets Chinees van kunnen maken. Maar dit)

Lizdog

10 August 2010 om 13:43

En hierbij een groeters van mij, ben weer aan het bijlezen nu we terug zijn van vakantie en ik nog 4 werkvrije weken heb. Er zijn heel wat feesten en braderieen en markten en zo geweest die ik allemaal heb gemist geloof ik.

De zus van mijn man woont in Breskens en die vertelde over de visserijfeesten.

Groet, Saar 

saar

10 August 2010 om 16:57

Onze dochter word dikwijls gegroet,dan vragen moeder of vader wie is dit ,ze weet altijd wie het is.Vader groet ook veel mensen,dan zegt hij ,hun naam ken ik niet maar  ze reden in een Ford.Dan is mijn vraag hoe onhield je in je werkzame leven de naam van de klanten,nou als ik een auto aan zag komen type ik zijn kenteken in.Als hij de naam niet wist tenminste.Knipoog

 

wijari

10 August 2010 om 17:00

Bij ons in de straat woonde een depessieve meneer. Ik groette hem altijd. Hij had maanden,dat hij naar de grond keek en niets zei. Dan hield hij zijn hoofd wat hoger en glimlachte. Het volgende stadium was teruggroeten. Als hij een praatje maakte wist ik"Oh,de depressie is weer over". Groeten Izerina
izerinalin

10 August 2010 om 17:04

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.