blij dat ik rij voorheen wilgenroosje

leven met beperkingen is geen beperkt leven

ik ben er nog!

4 reacties

de laatste tijd is er iemand, die me geregeld vraagt heel voorzichtig te zijn. dan denk ik hoezo voorzichtig, mij gebeurt niks. misschien buitenshuis wel, maar hier in huis ben ik veilig. vanmorgen bleek dat toch niet zo te zijn.

poof had de nacht stressend doorgebracht in de badkamer en de onderste planken van de badkamerkast "uitgeruimd". mijn verstand zei straks even aan de thuiszorg vragen of ze het op willen ruimen. mijn gevoel zei, je kunt toch eerst proberen het zelf te doen. ik boog iets te ver voorover en klapte achterover en daar lag ik. op mijn alarm gedrukt en liggen wachten op wat er komen ging. gek genoeg ontbrak het paniekgevoel, ik was alleen nieuwsgierig wie er zou komen en hoe lang het zou duren voor zij/hij er was.

in de revalidatie heb ik valtraining gehad, d.w.z. geleerd hoe ik zelf weer op moet staan, maar dat lukte niet. ik lag met mijn hoofd onder de douchestoel, dus was het onmogelijk die te gebruiken om me op te trekken. de wijkverpleegster was er binnen 10 minuten en zette me weer recht. het viel me op dat mijn verlamde been niet deed wat ik wou, die kan alleen aangeleerde bewegingen en deze beweging had ie in 6 jaar nog niet moeten leren. ik heb er alleen een pijnlijke, geschaafde elleboog aan overgehouden gelukkig.

eigenlijk zat het er dik in dat het fout zou gaan. ik was oververmoeid geraakt gisteren. te vroeg opgestaan en de invalkracht was veel te laat en dan ga ik stressen, wat energie vreet. doordat ik een half uur eerder was opgestaan, moest ik ook een half uur eerder eten en kreeg ik om half 12 een enorme hypo. was daardoor al bijna 2 keer omgevallen. op tijd naar bed en toen ging het regenen en poof stressen. het duurde tot half 2 tot ik sliep.

wat me wel opgevallen is, is dat mijn vaste verzorgsters precies weten waardoor ik van mijn stuk raak. invalsters niet, met alle ellende van dien. al met al weet ik nu nog niet wie er volgende week komen. maar ik denk maar zo over een maandje zijn de dingen weer normaal. ga mezelf nog even oppeppen met een lekker mokje koffie. tot morgen.

4 reacties

Het was wel nodig, dat ik schreef, "morgen beter". Wat fijn voor je dat je niet in paniek raakte, dat lijkt me goed om te weten, en..ik vind het zo goed, dat de wijkverpleegster er zo snel was. Alhoewel als je zo ligt, tien minuten nog veel zijn.

Vandaag niet meer stressen hoor, ja ik wil zeggen, het komt goed met die in valsters, maar daar heb jij ook niks aan. Liefs van mij van Ineke.

buitenkans

28 July 2010 om 11:52

Goed,dat je niet in paniek raakte.Sterkte met die invalsters en alles,wat anders is. Ik hoop,dat het weinig regent of onweert voor Poof. Groeten Izerina
izerinalin

28 July 2010 om 13:20

tjonge jonge wat een situatie zeg. gelukkig is alles goed gekomen.

gr. Rosette.

Nardan.

28 July 2010 om 13:29

Gelukkig is het mee ge vallen ,en kwam er redelijk snel hulp. gelukkig had je koffie, zou het daarom bakkie troost heten.

groetjes Chris

chris 112

28 July 2010 om 15:22

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.