blij dat ik rij voorheen wilgenroosje

leven met beperkingen is geen beperkt leven

strand

4 reacties

n.a.v. de reacties gisteren nog een beetje nagedacht over het strand. voor mij hoorde dat bij mijn jeugd, mijn leven, mijn dromen speelden zich daar af. wat ik gisteren vertelde over die priklimonade kwam niet vaak voor denk ik, want zo rijk waren we niet, je had al geluk als er thuis limonade was en je een glaasje kreeg.

ik ging wel vaak alleen naar het strand, gewapend met mijn schep. ik kreeg er ieder jaar een nieuwe van mijn opa en hij brandde dan mijn initialen in de steel. op één zomer versleet ik zo'n schep. de volgende zomer begon dan met het kopen van een nieuwe.

misschien heb ik het al eens verteld, maar ach, het is toch het seizoen van herhalingen. omdat ik zonder ouders of grootouders naar het strand ging moest ik me aan bepaalde regels houden. b.v. niet trekken aan ijzerdraden, die boven het zand uitstaken, dat konden n.l. explosieven zijn. ook mocht ik niet in de bunkers spelen, want ook daar konden explosieven liggen. op een keer begon het te regenen en ik had nog geen zin het strand te verlaten. ik ging dus in de ingang van een bunker schuilen. ik woelde wat met mijn hand in het zand en vond een zilverkleurig plaatje met letters er op. ik weet niet meer of het een dubbel plaatje was. bij mijn grootouders liet ik zien wat ik had gevonden. mijn opa trok wit weg en was heel boos op me. veel later kwam ik pas de betekenis van die plaatjes te weten en dat opa toen dacht dat ik een dode soldaat had gevonden in die bunker.

gisteren zag ik op t.v. een man, die spullen uit de tweede wereldoorlog verzamelde, gewoon om de fun van het verzamelen. zoiets kan ik dan helemaal niet begrijpen. ook niet de mensen, die ijverden voor het behoud van de bunkers, ik ben blij dat ze weg zijn. de laatste zijn nog maar een jaar of 3 geleden verwijderd trouwens. ik krijg er een heel akelig gevoel bij als ik er aan denk.

ondertussen geniet ik weer van mooie muziek op nederland 2, dat verzacht alles dan weer een beetje. mijn you tube doet het niet goed, anders had ik een bijpassend clipje geplaatst, maar dat komt weer wel. tot morgen.

het is toch gelukt, dit is speciaal voor de oma's van matisse, tommy, julius, douwe en sietse.

4 reacties

Je blog roept herinneringen op. Eén zomer ging ik met "vakantie-vreugd"naar het strand. Een soort dagbesteding voor kinderen. Met het trammetje van van Briele naar het Oostvoornse strand.Jouw beschreven taferelen speelden zich daar af. groeten Izerina
izerinalin

07 July 2010 om 12:20

En overal vijvers en parken in het rond; fonteinen en bronnetjes spoten uit de grond.

Dankjewel voor Willem die zo mooi zingt, en die mooie tekst. Wat bijzonder dat jij ieder jaar, een schep versleet. Denk eens, hoe dat strand, alleen zijn daar, jouw leven, je zijn, heeft bepaald. Het kan niet anders, je authentiek denken, je zelfstandig zijn, je duidelijke eigen wil, zoals de zee, en het strand. Je bouwde een kasteel, en zag toe, hoe de zee, elke dag opnieuw, zijn golven je kasteel deed overstromen, en terugnaam, wat van de zee was.

Hè, ik word er emotioneel van, mooi verhaal Rosa, mooie herinnering....

buitenkans

07 July 2010 om 12:52

Strand is bij mij verweven met alles. We woonden vroeger op de Steenen Beer, gingen naar het strand bij de Oranjemolen. In mijn herinnering moest je daar onder de molen met een laddertje naar beneden, beetje gevaarlijk en spannend. Kan ook zijn dat ik het verwar met de trappetjes onder het bolwerk aan de boulevard, daar gingen we ook weleens naartoe. Je had daar toen nog douches en kleedhokjes onderlangs, die zijn er allang niet meer. Op de middelbare school gingen we zwemmen met de hele klas, en in de winter als het stormde, in de vrije uren kijken hoe hoog de golven over Michieltje sloegen. En natuurlijk de bunkers, stiekem de duinen in (was een boze duinwachter), en bij het joggen langs van die geheimzinnige gaten, ook met laddertjes naar beneden. Zelfs weleens illegaal in de duinen bij Vrouwenpolder overnacht, gewoon in een slaapzakje, om alle nacht- en ochtendgeluiden mee te maken. grtj lzj

Lizdog

07 July 2010 om 13:00

't Is te warm voor 'n dikke knuffel Roos, dan maar een gewone , van deze oma...
Jopie Meerman

07 July 2010 om 13:35

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.