blij dat ik rij voorheen wilgenroosje

leven met beperkingen is geen beperkt leven

opgelucht

3 reacties

bij het opstaan vanmorgen voelde ik me niet lekker. dus in plaats van met de taxi naar het lab in oostburg te gaan, besloot ik naar de prikpost in hooge platen te rijden per elro. en tot mijn groot geluk trof ik daar een laborante, die naar me luisterde. ik vertelde haar waar ze het beste kon prikken en ze sprak me niet tegen, zoals anderen altijd doen. het ging hartstikke goed en je ziet er niks van. daar heb ik nou een hele week voor lopen stressen. nu kan ik weer verder met mijn leven, over 2 weken de uitslag halen.

koffie gedronken in de hoge platen en geprobeerd me er op mijn gemak te voelen. dat gaat eigenlijk best goed, omdat de mensen, die er wonen, mij beschouwen als een "jonkie". een opsteker voor mijn ego Smile

ik heb steeds een binnenpretje. zag gisteren op het journaal hoe teleurgestelde zuidafrikaanse supporters het stadion al verlieten nog voor de wedstrijd was afgelopen. ik dacht bij mezelf "net bressiaanders", die zouden zich ook zo gedragen. zo beleef ik toch plezier aan die voetbal, ook zonder er naar te kijken.

het alternatief op t.v. zijn engelse detectives, die ik allemaal al minstens 3 keer zag, 1 x bbc, 1 x de belg en 1 keer nederland. soms vind ik ze dan nog spannend, omdat ik ook agatha christie telkens kan herlezen, omdat ik altijd vergeet wie het gedaan heeft. het beklijft niet.

mijn begeleidster zei vanmorgen dat ik vaak ouderwetse woorden gebruik, dat vindt ze wel leuk. ik denk omdat mijn woordenschat tamelijk groot is, ik het moeilijk vond nog nieuwe woorden te vinden en daarom oude woorden ben gaan gebruiken.

gisteren ruzie gemaakt met een groenvoorzieningwerknemer. die was het strookje van de gemeente langs mijn tuin onkruidvrij aan het maken en had ontdekt, dat het sneller ging als hij het groenafval in mijn tuin dumpte en niet in zijn vrachtwagen. ik vroeg hem het weg te halen en zijn antwoord was doe het zelf, het is van u. toen ik probeerde uit te leggen, dat ik dat niet kon, zei hij, daar heb ik niks mee te maken, ik heb het al druk genoeg. dus toen maar zijn baas gebeld, toen ik na 5 uur keek was het weggehaald. vanmorgen stond hij er weer, moest de zaak aanvegen, omdat hij waarschijnlijk te slordig had gewerkt. een groet kon er niet af, haha.

ik ga zo meteen even naar chattanooga tennessee. de laatste dagen reis ik n.l. met google streetview door allerlei straten in verschillende plaatsen. gisteren reed ik over de strevelsweg in rotterdam. ik logeerde daar vaak bij mijn oom en tante. het huis stond er nog, maar verder was die straat erg veranderd. geen 4-baansweg meer en het parkje aan de overkant was weg. bij het huis van mijn oom en tante was toen een oversteekplaats met stoplichten. een paar maal per dag wachtte en klein zwart hondje bij het zebrapad tot het verkeer stil stond en stak over om zichzelf uit te laten in dat parkje. de herinnering blijft. dat streetview is trouwens toch een mooie uitvinding. zo kom je nog eens ergens, ook als je niet mobiel bent.

tot morgen.

 

3 reacties

Wat een uitkomst..die laborante daar. Kun je daar altijd naar toe gaan?

Behalve ZuidAfrikanen, en Bressiaanders doen veel supporters dat. eerst buiten willen zijn, als er toch niks te halen valt.

Ouderwetse woorden, daar ben ik ook van. Ik ben een echte "Carmiggelt" lezer, en hij gebruikte ze veel. Ik vind het mooi ook.

Mooi is dat streetvieuw...tegenwoordig zijn er ongekende mogelijheden. Johnny gaat fietsen, en download een op de computer gemaakte route in de I-phone. De I-hone gaat op een houder op de fiets. Een blauw bolletje geeft aan waar hij rijdt. Hij maakt onderweg foto's. Terug thuis kan ik de route live zien, op de pC...en de foto's die hij onderweg maakte. Op het juiste plekje natuurlijk. Leuk hè?

buitenkans

17 June 2010 om 13:39

Leuk he,dat streetview! Allerlei nichtjes zijn verhuisd. Nu heb ik hun nieuwe huis gezien. Groeten Izerina
izerinalin

17 June 2010 om 15:37

Das nou eens fijn he Roos, iemand die kan luissssteren naar je. Ik kreeg een keer een prik van een verpleegkundige die er zelf bang van was....das ook apart hoor. Eerst stond hij me heel z'n trauma uit te leggen en dan ging hij met een verkrampt gezicht beginnen....nou moe...

Goedemorgen trouwens, fijne dag, welkom terug in je leven!

Quinn

C. Jansens

18 June 2010 om 08:03

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.