blij dat ik rij voorheen wilgenroosje

leven met beperkingen is geen beperkt leven

nietje

3 reacties

nee, ik ben niet degene met dat winnende staatslot, dus het prijzenfeest moet nog even wachten. wel vond ik gistermiddag nog een bestemming voor al het geld dat ik nog niet heb. ik zag een documentaire over hersenchirurgie en door het plaatsen van electroden in je hersenen, het kunnen opheffen van motorische beperkingen. ik zag een man, die dit had laten doen en door de operatie was ook zijn geheugen verbeterd. dat laatste hoeft in mijn geval niet, maar weer normaal kunnen lopen en 2 handen ter beschikking hebben zou toch wel fijn zijn.

zo'n operatie kost tioenduizenden euro en verkeert nog in de experimentele fase. eigenlijk twijfel ik er aan als ik het geld had of ik het wel zou willen. voor mij is het eigenlijk een soort terug naar AF. ik zou me weer opnieuw in de ratrace storten denk ik en wil ik dat wel? na de documentaire zag ik een programma over een kluizenaar. vroeger dacht men dat je alleen dichter tot god kon komen als er geen verleidingen en afleidingen waren, je zou dan het beste in de woestijn gaan wonen. mijn leven nu is te vergelijken met dat van een kluizenaar. in die zin dat er doordat ik noodgedwongen op een afstand leef van het "normale" leven, er ruimte ontstaan is om over dingen na te denken en om belangrijke dingen te leren. ik vertelde al eens eerder dat ik niks leer van wijze spreuken en goeroes, maar wel van ervaringen en wat ik daar mee doe.

zo, ik verlaat mijn spirituele klussenbus voor vandaag om een potje te gaan zitten stressen. morgen moet ik naar het lab en ik vrees voor mishandeling door een laborante. zij zullen mij ondertussen ook wel vrezen denk ik, haha. tot morgen. 

3 reacties

Goedemorgen Rosa ...leef met je mee ben ook altijd de klos bij het lab ...weet niet of je naar Oostburg moet ...daar is tegenwoordig een belgse die goed kan prikken ...ik heb de afgelopen week alles z,n beetje gehad ...gistermorgen iets nieuws nu alleen nog een keer suiker en leveronderzoek..wens jou voor morgen sterkte zal voor je duimen...groetjes Jean..
Sirikit

16 June 2010 om 11:32

Als ze vervelend doet ,mep je haar gewoon met je goeie hand(grapje),ik ben vanochtend geweest vind het niks maar viel mee.Ben eigenlijk op mijn dood voor ziekenhuizen en dokters.

sterkte morgen

groetjes ,Chris

chris 112

16 June 2010 om 12:49

In Gent in het ziekenhuis lag ik op de afdeling micro- chirurgie. Naast mij lag een jonge vrouw, die een hersenoperatie had gehad. Ze had snachts epileptisch aanvallen. Nu nog, in lichte mate. ze lag er nu om de medicatie opnieuw in te stellen. Ze schaamde zich voor mij, omdat ze riep bij zo'n aanval. Haar man kwam haar angst uit leggen aan mij.  Ik heb gezegd, dat moeders, wel gewend zijn s'nachts geroepen te worden. Na een nacht, was haar angst voor mij voorbij. Gelukkig dat ik daar lag.

Een interessante gedachte, zou ik weer terug naar AF willen....

 

buitenkans

16 June 2010 om 13:51

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.