blij dat ik rij voorheen wilgenroosje

leven met beperkingen is geen beperkt leven

een lesje leren

2 reacties

poof heeft daarnet een half uur bij de open achterdeur naar de regen zitten kijken en luisteren. ik hoop dat ze nu geleerd heeft dat regen alleen maar dingen nat maakt en niet eng is. jammer genoeg wordt er ook nog onweer voorspeld, dus ik hoop dat ze dan weer die verkeerde link niet legt, dat regen en onweer bij elkaar horen.

gisteren een enorme ontdekking gedaan. in de reacties op mijn blogje werd gesproken over oplossingsgericht denken, dat ik dat kan. deze week nog vertelde ik aan mijn begeleidster, dat ik dat in de ergotherapie had geleerd. mij werd op het hart gedrukt dat ik,als ik iets ging doen, alle stappen moest overdenken en een oplossing zoeken voor eventuele problemen. vond ik die niet dan kon ik het beter niet doen.

van fouten leert men het meest.  in de revalidatiekliniek kon je je eigen was doen indien nodig. mijn ex deed dat wel voor me, maar dan bezat ik opeens lichtgroen, roze en grijs ondergoed i.p.v. wit, omdat ie alles bij elkaar in de machine deed. op een avond besloot ik dus zelf de was te doen. ik had bedacht dat ik het op de verwarming te drogen kon hangen en me vast kon houden aan de vensterbank. er was n.l. geen ruimte voor mijn vierpootstok tussen mijn bed en de verwarming. het ging perfect volgens plan en toen ontdekte ik dat ik de laatste stap niet overdacht had, want hoe moest ik terug? draaien ging niet en om achteruit te lopen had ik nog te weinig evenwicht. mijn belletje om de verpleging te roepen hing aan de andere kant van mijn bed. ik heb een kwartier gedaan over een afstand van 2 meter, het is me gelukt maar ik stond doodsangsten uit.

toch ligt hoe ik in het leven sta en de dingen doe, die ik wil doen niet alleen aan wat ik in de ergotherapie geleerd heb. want al die stappen overdenken deed ik al ruim voor ik ziek werd, alleen noemde ik dat toen planning. ik heb eens een koud en warm buffet gemaakt voor 120 personen met minimale assistentie van mijn toenmalige man en een vriend. na 2 dagen koken moest ik ook nog achter het buffet staan. ik werkte toen met een draaiboek, 2 dikke schriften vol dingen waar ik aan moest denken, probleempjes, die ik moest oplossen, wat ik ging koken en hoeveel ingrediënten ik moest inkopen en waar.

de grote ontdekking, die ik gisteren deed is dat ik de vaardigheden, die ik opdeed in al mijn werkkringen, nu kan gebruiken in het leven met beperkingen. daarvoor dacht ik dat ik niks meer kon doen met al die ervaring. nu zie ik in dat dat niet klopt.

straks ga ik croissantjes bakken. ook dat ben ik al vanaf gisteren aan het plannen. ze hoeven alleen afgebakken te worden, maar de volgende keer ga ik die uit zo'n blikje proberen. omdat ik 2-handig was, maakte ik die altijd al met 1 hand, terwijl ik met mijn andere hand dingen deed, als spullen pakken. dus als ik die spullen vantevoren al klaarzet moet het lukken.

nu de buienradar in de gaten houden om op tijd een geflipte hond op te kunnen vangen en koffie drinken. tot morgen. 

2 reacties

Dank je wel Rosa, je hebt weer een heel wijs blogje geschreven. Met name het derde deel ...
Onweerloze zondag gewenst !
Jopie Meerman

06 June 2010 om 10:48

Ik wens je een goeie dag, lekkere croissants, en vooral dat poof het allemaal snapt. Mooie blog...
buitenkans

06 June 2010 om 12:00

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.