blij dat ik rij voorheen wilgenroosje

leven met beperkingen is geen beperkt leven

het beste van twee werelden

2 reacties

wat weten we toch weinig over elkaar. dat dacht ik toen ik afgelopen week het commentaar bij de giro-etappe door zeeland hoorde. dat dacht ik gisteren ook, toen liz vroeg of west-zeeuws-vlaanderen niet een enorm slagveld was geweest in de eerste wereldoorlog. in de tweede wel, maar tijdens de eerste wereldoorlog was nederland neutraal en west-zeeuws-vlaanderen als deel van nederland dus ook. wel claimde belgië na de eerste wereldoorlog zeeuws-vlaanderen als vergoeding voor de geleden oorlogsschade. wij hebben ons daar tegen verzet en met succes. dus zijn we nog steeds deel van zeeland en nederland. we voelen ons wel vaak stiefmoederlijk behandeld. wat mij betreft vind ik het soms jammer dat ik een west-zeeuws-vlaming ben, west-vlaming was voor mij ook prima geweest, met het zeeuwse kan ik weinig voor mijn gevoel. maar wonend in dit stukje niemandsland heb ik toch het beste van twee werelden.

dat ik gefascineerd ben door de eerste wereldoorlog heeft dus niks te maken met mijn roots, althans niet in dit leven. ik geloof in reïncarnatie, misschien heeft het daar wel iets mee te maken. er over nadenkend ontdekte ik dat ik heel beperkt geschiedenisles heb gehad. beperkt in wat er verteld werd. toen ik van school kwam wist ik niks over de eerste wereldoorlog of de spaanse burgeroorlog. dat columbus in 1492 amerika ontdekte leerde ik, maar niks over de burgeroorlog daar. pas toen ik zelf ging lezen, d.w.z. buiten de verplichte literatuur op de middelbare school ontdekte ik steeds meer. over de spaanse burgeroorlog weet ik nog steeds weinig. het eerste wat ik er over las was in het boek wir sind utopia van stefan andres. over de amerikaanse burgeroolog weet ik wat meer, vooral door de muziek en natuurlijk door de film "gone with the wind". deze film heb ik de laatste tijd 2 keer gezien tijdens slapeloze nachten.

oorlog is zowiezo voor mij een onbegrijpelijk fenomeen. zelfs van de oorlogen van de laatste tientallen jaren snap ik heel weinig. als ik even niet oplet zijn er opeens weer mensen met elkaar slaags geraakt. joegoslavië viel opeens uit elkaar b.v. terwijl ik boodschappen was gaan doen, leek het. nu lijkt het weer rustig daar, maar heeft het iets opgelost?

ik besluit met een zonniger onderwerp. vanmorgen heb ik nieuw terrein verkend. in mijn pogingen om mijn wereld te vergroten, in de praktijk, kwam ik er een poos geleden achter dat ik ook wel eens oostwaarts kon rijden i.p.v. steeds westwaarts richting vuurtoren. omdat het niet verantwoord is dat ik zonder meer een nieuwe weg insla, moet ik die eerst wel samen met mijn begeleidster verkennen. zo gezegd zo gedaan en als ik mijn verrekijker bij me had gehad had ik naar de zeehonden kunnen kijken. het was heel helder. de route die ik vond is erg velig, dus dat belooft wat voor de zomer. tot morgen.

2 reacties

Het feit,dat soldaten gaan vechten. Zich laten overhalen om medemensen neer te knallen.Bij vedediging van eigen land kan ik me iets voorstellen. Maar aanvallen om een ideologie? Een raadsel. groeten Izerina
izerinalin

14 May 2010 om 16:17

Ik zie Zeeuws Vlaanderen als een schakel tussen Nederland en België. Dan is de overgang niet zo groot Knipoog. In België heb ik me nooit echt thuis gevoeld. Nederlandse voel ik me ook niet. Maar West Zeeuws Vlaamse wel. Moet eerlijk bekennen dat ik ook vind dat er een groot verschil zit tussen West en Oost Zeeuws Vlaanderen. Of dat me aangepraat is of werkelijk zo is?? Zou het niet weten...

En dan die oorlogen: zolang de mensen geen vrede met zichzelf kunnen hebben, zal er waarschijnlijk altijd oorlog zijn.... jammer genoeg.

annemie

14 May 2010 om 17:03

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.