blij dat ik rij voorheen wilgenroosje

leven met beperkingen is geen beperkt leven

dubbelop

4 reacties

gisteren zag ik het niet meer zitten, vanaf 10 uur 's morgens tot 9 uur 's avonds had ik thuiszorg gehad. wat blijft er dan nog over van zelfstandig wonen. eerst kwam er iemand om te helpen met douchen, dan iemand om het huishouden te doen. de laatste, die met de zalf moest helpen, was 2 uur te laat, grote drukte en personeelsgebrek. tegen de tijd dat ik "vrij" was moest ik naar bed. er blijft dan niet veel leven meer over. een en ander heeft tot gevolg dat het voor mij allemaal niet meer hoeft, gisteravond niet en toen ik vanmorgen opstond nog niet.

vanmorgen begeleiding gehad en even mijn nood geklaagd. samen een lijst opgesteld van wat we tijdens die begeleidingsuren allemaal doen, voor het aanvragen van een nieuwe indicatie. dan word ook weer duidelijk hoe weinig ik zelfstandig kan en wat een ramp het zou zijn als ik die begeleiding kwijt raak.

dus vandaag is het ijverig zoeken naar kadootjes. de eerste heb ik binnen, letterlijk en figuurlijk. begeleidster en ik eten altijd samen tussen de middag. de laatste tijd kopen we dan broodjes martino. vandaag was er een aktie en was het tweede broodje gratis. bovendien waren ze 2 keer zo groot als anders.

ook het tweede heb ik gevonden. het was goed weer om te "wandelen", naar de kaoie geweest. vissersschepen waren aan het lossen. een man zat een tekening te maken van een vissersschip. het was niet bepaald een sneltekenaar, toen we hem na een half uur weer passeerden, zag ik maar een paar lijnen op het papier. tenslotte nog even op de promenade langs het strand gereden. maar mijn ziel deed pijn, dus gingen we snel weer naar huis.

vanavond gaat het regenen, dan zal ik me misschien beter voelen. ik denk dat ik last heb van het botten van de bladeren. tot morgen.

4 reacties

Aan allerlei stomme opmerkingen heb je niks. Dus alleen maar even 'Dag Wilgenroosje, ik duim voor je !"
Jopie Meerman

18 March 2010 om 14:17

Misschien had die man met die paar lijnen, ook pijn in zjin ziel. Lijntjes zetten, ken je dat, als je zit te denken.

Heb jij ook veel nagedacht, al die hulp, ik kan nog zo weinig zelf. Een moment van confrontatie. Ik vind het thuiswonen van jou toch ook een kadootje, jij nu niet. Ik vertel altijd over jou. Hoe moedig en zelfstandig je bent...

Lieve Rosa..jij bent voor mij een kado..ikhoop dat jij er ook nog eentje vindt vandaag.

buitenkans

18 March 2010 om 14:38

lief liedje
http://www.youtube.com/watch?v=nlYbhnWpr-A
(hopelijk niet té lief voor jouw smaak) grtj
Lizdog

18 March 2010 om 14:50

Daar hebben meer mensen last van Rosa,maar ach het gaat weer over.en als je het hier neerzet ben je het ook ff kwijt ,toch.Het valt ook niet mee als je zo afhankelijk van hulp bent.Ik vind je blog toch altijd gezellig om te lezen in goede en mindere tijden.

fijne rest van de dag .groetjes Chris

chris 112

18 March 2010 om 16:51

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.