blij dat ik rij voorheen wilgenroosje

leven met beperkingen is geen beperkt leven

verdriet

5 reacties
probeer ik mezelf op te vrolijken, open ik een vat vol mooie herinneringen en doet dat vreselijk pijn. het "nooit meer" was nog nooit zo duidelijk. rondzwerven op festivals zal ik nooit meer kunnen. de meeste festivals hebben wel voorzieningen voor rolstoelers, maar zomaar in mijn eentje rondzwerven, praten met iemand, die toevallig naast me zit, dat gaat nooit meer. als alternatief heb ik internet, ook daar heb ik onverwachte ontmoetingen en dat troost een beetje, maar op het moment overheerst het verdriet.

5 reacties

goede middag. In een rolstoel zitten is niet leuk. Maar er zijn zoveel dingen aangepast voor rolstoelen. Bv. bij de efteling is er een apparte ingangen voor rolstoelen, inclusief met begeleider. Op vakantie gaan met het rode kruis. Daar kan je je eigen voor opgeven. En bij sommige concerten kunnen ook met in een rolstoel naatr toe gaan. enz. Groetjes conny
conny laat jullie weten.......

27 January 2010 om 12:23

Ik kan geen woorden vinden die troost bieden Roosje, en daar zit je ook niet op te wachten denk ik.  Ik kan me wel een beetje voorstellen wat je mist.
my.

27 January 2010 om 12:51

Wat verdrietig nu...je ontkomt daar niet aan Rosa...leven moet je leven, en altijd zijn er weer herinneringen over dingen die jij nooit meer gaat doen.

Ik kan je niet troosten, wel weten, dat je sterk bent, en dat het over gaat. Misschien vandaag nog??? je doet mij veel plezier met de mooie muziek..en anderen ook...dag dappere Dodo.

buitenkans

27 January 2010 om 13:56

"nooit meer "kan soms "dat kan wel"een tijdje overtreffen. Sterkte Roos. het is zo moeilijk en zo dagelijks. groeten Izerina
izerinalin

27 January 2010 om 16:57

Lieverd,

Ik voel je verdriet van mijn scherm afkomen. Ik begrijp je een beetje. Ook ik heb zaken die 'nooit meer' zullen kunnen. Ik probeer daar zo weinig mogelijk bij stil te staan, maar... net zoals bij jou nu, overvalt het me soms. Herinneringen kunnen mooi zijn. En pijnlijk. Zowel goede als slechte herinneringen. De slechte omdat ze gebeurd zijn, de goede omdat ze nooit meer zullen gebeuren. Je redt je best in het heden... maar het verleden komt soms pijnlijk om het hoekje kijken. Je mag je daar best eens in wentelen. Ik weet zeker dat je straks weer 'opstaat' en 'doorgaat'. Luctor et Emergo. Je kunt het. Tot dan wens ik je veel sterkte toe. Ik ga nu maar aardappelen schillen voor de frietjes. Ook zoiets dat ik 'nooit meer' zonder pijn zal doen. Maar het is zo. En soms doet zoiets me ook verdriet. Dat wil dus zeggen: ik begrijp je... Knipoog

annemie

27 January 2010 om 17:08

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.