blij dat ik rij voorheen wilgenroosje

leven met beperkingen is geen beperkt leven

met minder genoegen nemen

3 reacties

wilda sloeg gisteren de spijker op de kop, ik ben nu dubbel afhankelijk en voor hoe lang weet ik niet. eerst een paar weken de ene creme en dan daarna de andere als onderhoudscreme. ik had eigenlijk niet meteen in de gaten dat mijn weinige vrijheid nog meer ingeperkt wordt. een thuiszorgloze dag kan ik nu vergeten en als mijn dochter hier is zal ze er toch rekening mee moeten houden dat ik op de thuiszorg moet wachten. bedankt voor de tips betreffende zelfzorgmiddelen, maar bij de 9 pillen per dag, die ik slik, durf ik niet op eigen houtje nog meer te nemen. de cranberriecapsules uitgezonderd, maar dat is ook in overleg met de dokter.

mijn opmerking een paar dagen terug over wat me overkwam in de revalidatie, de confrontatie met het nooit meer kunnen, was geen kritiek op mijn therapeuten daar. integendeel, ik heb nog dagelijks profijt van wat ik van hen heb geleerd. zij krijgen natuurlijk veel mensen in behandeling, die van de ene op de andere dag met allerlei beperkingen te maken krijgen door cva's maar ook door ongelukken. je krijgt ook gesprekstherapie met een psycholoog en maatschappelijk werker, maar het accepteren zul je toch zelf moeten doen. ik herinner me nog goed dat ik gewoon zo snel mogelijk weer verder wou met het leven dat ik tot dan toe leidde. dat dat niet mogelijk was hadden ze me meteen kunnen vertellen, maar het was beter dat ik dat zelf ondervond, al was dat soms wel eens erg pijnlijk.

het kwam natuurlijk vaker voor dat er aktiviteiten werden aangeboden, die confronterend waren voor revalidanten. zo herinner ik me de eigenaar van een bloemenwinkel, die nooit meedeed bij het bloemschikken. zelf heb ik dat trouwens ook maar één keer gedaan. toen een vrijwilligster mijn moeizaam met 1 hand in elkaar geflanst bloemstukje uit elkaar rukte en zei: "dat hoort zo niet" was het ook voor mij klaar, haha. wat ik toen geleerd heb is goedbedoelende vrijwilligers zoveel mogelijk te mijden.

vandaag een druk dagje, eerst huishoudelijke verzorging en wijkverpleging gehad, vanmiddag pedicure en vanavond gezinszorg. het zorgbedrijf dat ik mee help in stand houden vaart er wel bij. tot morgen.  

3 reacties

Dag Rosa

Moeder is weer thuis, ze heeft wel ingeleverd. Maar wie weet, krabbelt ze weer op. Ondertussen wordt ze door de verzorgsters goed "onderhouden", ook door de mantelzorgers natuurlijk. Maar vanmiddag haal ik samen met een kennis ook nog een papegaai en een po-stoel op. Die staan niet voor niets als hulpmiddel bekend. En als je 87 bent, mag dat vind ik..

En als ze weer op knapt , wil ze die vast weer kwijt. Dat weet ik nu al.
Dus ook wij vinden dat de bijdragen goed worden besteed.

Jopie Meerman

26 January 2010 om 13:42

Wat je zegt, erg veel zorgmomenten. Te veel. En die therapeuten: ik neem er mijn petje voor af, daar heb ik ook een boel van geleerd, handige foefjes. Tot morgen.
my.

26 January 2010 om 15:04

Eigenlijk had je toch ook geen keus, je kunt toch ook niet met jeuk blijven lopen. Ik zou denken, het gaat vast ook weer weg, en is moment weer voorbij...

Je zult je niet vervelen vandaag..als het maar goed voor je is..tot morgen Rosa.

buitenkans

26 January 2010 om 15:14

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.