blij dat ik rij voorheen wilgenroosje

leven met beperkingen is geen beperkt leven

ook goeiemorgen

3 reacties

vanmorgen ontdekte ik dat ik een hulphond heb. poof maakte me om 8 uur wakker. was pas om 5 uur in slaap gevallen, dus uit mezelf was ik nooit op tijd opgestaan. poof had de wijkgezinszorg in haar eend voorbij horen rijden dus wist hoe laat het was.

het wordt eentonig, vanmorgen meteen de dokter gebeld, die komt in de loop van de dag langs, ik hoop dat er nu echt een remedie wordt gevonden. een en ander geeft wel de indruk dat het energielek, dat ik overhield aan het cva, gedicht is. daarvoor moest ik 14 dagen bijkomen van een paar uurtjes te laat naar bed, nu slaap ik al meer dan een maand nauwelijks en funktioneer nog.

gisteren gekeken naar "je zal het maar hebben". het verhaal van een man met een dwarslaesie was heel herkenbaar. hij wilde ooit marathonschaatser worden, ze namen hem mee naar de schaatsbaan en hij kon het niet aan. precies hetzelfde maakte ik mee in de revalidatie. ik was in de kookgroep geplaatst, een half uur voor het begon moest ik de keuken komen bekijken. op het aanrecht zag ik een messenblok staan, ik draaide me om en reed de keuken uit, ik kon het niet. ik begreep dat ik de messen, met mijn initialen er in gegraveerd, waar ik zoveel mee kon en waar ik zo trots op was, nooit meer zou kunnen gebruiken. natuurlijk gebruik ik nog messen, maar mijn kapermesje is nu weer het meest gebruikt. verder doe ik veel met mijn keukenschaar. nou ja, veel. echt koken doe ik zelden.

vond het gisteren heel lief dat quinn de kokosrijsttaart voor me wou bakken. maar het is een taart om te maken zonder oven Smile wie weet kunnen we m ooit nog eens samen maken. ik ga nu verder wachten op de dokter, als ik meer weet blog ik dat nog wel, dus nog even niet tot morgen.

3 reacties

Zouden de werknemers bij de revalidatie wel echt kunnen snappen hoe dat voelt? Groeten Izerina
izerinalin

25 January 2010 om 12:39

Ik hoop toch zo dat de dokter iets voor je kan doen.

"je zal het maar hebben"... het gekke is dat de medewerkers/verzorgers toch menen, dat ze iets doen wat goed voor de persoon in kwestie is. Ik bedoel dat daar geen literatuur over is..dat je dat leert.

Wachten op goed nieuws.....

buitenkans

25 January 2010 om 13:14

Dan maken we um zonder oven. Wie weet Roos, bakken wij ooit een keer zo'n taart. Goh, ik heb nog veel plannen voor als ik weer mobiel ben...leuk!

Hopelijk helpt de zalf!!

C. Jansens

25 January 2010 om 15:15

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.