blij dat ik rij voorheen wilgenroosje

leven met beperkingen is geen beperkt leven

van de regen in de drup

3 reacties

gistermiddag zag ik dat de grondwaterpomp bij mijn tuinhek was weggehaald. ik was zo blij, ik durfde niet te geloven dat ik na 2 weken weer rustig zou kunnen slapen. poof was de laatste nachten in de stoel in de woonkamer blijven slapen, want van solidariteit heeft dat beestje nog nooit gehoord. vannacht nam ze haar plaatsje aan het voeteneinde weer in en we dachten dat het ergste leed nu geleden was.

vanmorgen hoorde ik het geluid van trottoirtegels, die verlegd werden. ik ging even kijken en jawel het hele trottoir was al opgebroken. dit omdat er een nieuwe gelegd moest worden kreeg ik te horen van de mannen, die aan het opbreken waren. ik vertelde hen dat ik vanmorgen om boodschappen wilde en met mijn rolstoel onmogelijk door het zand kon ploegen. ze vroegen hoe laat ik weg wou en beloofden een oplossing te zoeken. even later werden er met behulp van een atlas ijzeren platen gelegd naar de overkant van de weg. zodoende kon ik eindelijk na een week weer eens naar buiten.

toen we weer terug waren prees ik me gelukkig dat ik mijn mond bij me heb. ik kan zeggen wat ik wil en hoe ik het wil. maar er zijn een heleboel mensen, die dat niet kunnen en eigenlijk klopt het niet, dat je zelf vooruit moet denken. dat zouden eigenlijk de gemeente en de aannemer moeten doen. toen ik de eerste brief ontving dat men de volgende dag met de werkzaamheden zou beginnen, waren ze er al mee bezig. dus we kregen geen tijd om voorzieningen te treffen. vanmorgen verloor ik bijna de moed, ik kon het niet meer aan. gelukkig weet mijn begeleidster hoe ze moet omgaan met mensen die panikeren, anders waren er misschien ongelukken gebeurd. en dan willen ze minder opgeleide mensen dat begeleidingswerk laten doen. maar dat is weer een ander probleem.

ik hoop dat dit een van mijn laatste klaagzangen is over de rioleringswerken. ik hoop op veel regen de komende nachten, dan kan ik eindelijk weer eens in bed naar de regen liggen luisteren Smile tot morgen.

3 reacties

 

Dag Roosje,

Ik hoop voor je dat het leed snel geleden is hoor, dat je kan komen en gaan wanneer jij dat wilt.

Sterkte, Trien.

my.

12 March 2009 om 13:41

Ik hoop met je mee, Roosje. Wel aardig, dat die mannen met je meedachten, zodat je toch nog naar buiten kon.

Vanmorgen stond er bij ons in de krant, dat  ze in Bergen op Zoom de zorg ondergebracht hebben bij een schoonmaakbedrijf. Een schoonmaakbedrijf! Ja, je leest het goed! Ik zie het al gebeuren: 'even mevrouw in een sopje met Andy zetten, dan lekker buiten in het zonnetje laten drogen. Wat, nog niet helemaal schoon geworden? Dan stoppen we haar maar in de vaatwasser bij de aangekoekte pannen...'

Groeten van Tilly

Tuinfluiter

12 March 2009 om 14:14

Roos het is triest,dat er zo weinig rekening wordt gehouden met mensen,die moeilijk te been zijn of van een rolstoel gebruik maken. groeten Izerina
izerinalin

12 March 2009 om 14:36

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.