blij dat ik rij voorheen wilgenroosje

leven met beperkingen is geen beperkt leven

trekken aan een dood paard

3 reacties

deze uitdrukking hoorde ik jaren terug van een ondernemer, die zijn bedrijf naar een andere stad aan het verhuizen was. dit omdat hij in zijn woonplaats zijn mede-ondernemers niet in beweging kreeg. toen ik vanmorgen wakker werd bedacht ik me dat ik de afgelopen tijd ook geprobeerd had zo'n dood paard tot leven te wekken. ik ben sterk, ik kan veel, heel veel, maar hopeloze zaken blijven wat ze zijn, hopeloos.

wat ik in dit leven moet leren weet ik nu, ik weet alleen niet hoe. elke keer opnieuw tuin ik er weer in. geloof in mensen, die zichzelf voorliegen. daar kan ik niks mee en dan kies ik telkens weer voor mezelf. ik denk dat dat menselijk is. ok, ik heb dat boek gesloten.

aan de andere kant is het leven ook zo vreselijk boeiend. ik mag getuige zijn van belangrijke dingen in de wereldgeschiedenis, net zoals gisteren de inauguratie van barack obama. tussen haakjes, poof denkt nog steeds dat ze nu zo heet. ik kan me maar een klein beetje indenken wat dit voor mensen betekent, wier voorouders slaven waren, die vanwege hun huidskleur onnoemelijk  veel gruwelijkheden hebben meegemaakt.

een heel klein beetje, omdat ik ook met discriminatie te maken heb gehad en heb. b.v. omdat mijn ouders en grootouders arbeiders waren, omdat ik vrouw ben en nu weer omdat ik beperkingen heb. maar dat staat natuurlijk niet in verhouding tot wat mensen met een donkere huidskleur hebben meegemaakt en nog meemaken.

wat betreft gehandicapten, deze week zag ik een leuke komiek bij pauw en witteman. micha wertheim, hou hem in de gaten. hij maakt, vind ik, hele leuke grappen over gehandicapten. ach, wie om zichzelf kan lachen, lacht het meest Smile

fijne dag verder en tot morgen.

3 reacties

 

Dag Roosje

Die uitdrukking kende ik nog niet, maar begrijp heel goed wat je bedoelt. En die grappen over gehandicapten, ach ik hoor ze ook vaak bij mijn vriendin hoor, en die kan er echt om gieren van het lachen. Zo zei ik ook een keer tegen haar, ga eens op zij je loopt me voor de voeten. Ik loop al weg hoor zei ze terug, hahaha, op 4 wielen. Houd de humor vast, die is belangrijk, en nodig.

Groetjes van Trien.

my.

21 January 2009 om 12:34

Misschien kun je van dag tot dag leren. Wie weet verschijnt een keer de rode draad. Zo niet,dan blijft het leven toch boeiend? groeten Izerina
izerinalin

21 January 2009 om 12:47

Raar he, dat we steeds weer in dezelfde valkuilen lopen. Ons vertrouwen in de mensen is groot. Waarschijnlijk voor sommigen te groot. Maar ik heb het zelf liever zo, dan dat ik niemand meer durf te vertrouwen. Wat je grappen over gehandicapten betreft: ik ken het. Hier werden de kanker grappen altijd uit de kast gehaald. Niemand mocht er grappen over maken... behalve wij. Toen ik kaal was door de chemo zei ik doodleuk dat geen haar op mijn hoofd eraan dacht iets te doen. Of mijn lief vond dat ik geen haar in de boter moest zoeken... Het houdt je op de been, wat zelfspot op zijn tijd. Fijne dag nog... liefs, Annemie.
annemie

21 January 2009 om 12:49

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.