blij dat ik rij voorheen wilgenroosje

leven met beperkingen is geen beperkt leven

de krekel en de mier

7 reacties

een groot deel van mijn leven heb ik geleefd als de mier. altijd zorgen, altijd plannen, veel vooruitkijken, op alles voorbereid zijn. ik herinner me b.v. dat ik toen ik zwanger was eens een hele nacht heb liggen piekeren over hoe ik te zijner tijd het geld bij elkaar moest krijgen om een fietsje voor mijn aanstaande kind te kopen. toen ik dat aan een vriendin vertelde, die 4 kinderen had, zei ze, je komt tegen die tijd maar eens bij ons in de schuur kijken, daar staan fietsjes in allerlei maten.

ik was doodsbang voor armoede.  terugdenkend weet ik eigenlijk niet waarom. al hadden we het thuis niet breed, ik heb nooit honger gehad of kou geleden. toch leek mij van een bijstandsuitkering te moeten leven een van de ergste dingen, die je kunnen overkomen. en opeens was het zover, ik belandde in het ziekenhuis en een vriendin, die nogal aktief is in de vakbond en zo, belde me en adviseerde me alvast maar een bijstandsuitkering aan te vragen. dat heb ik toen gedaan en sindsdien ben ik een steuntrekker Smile

maar het gekke is nu dat ik van een mier in een krekel aan het veranderen ben. de toekomst is voor mij vandaag, misschien ook een beetje morgen, heb ik onderdak, eten in huis en is de thuiszorg geregeld dan is al de rest mooi meegenomen. het lijkt of ik dat plannen en zorgen steeds meer ga loslaten, d.w.z. dat deed ik de afgelopen week en het gaat me beter af dan verwacht. misschien komt het toch door dat boek, dat ik aan het lezen ben.

gisteren op internet even gezocht naar mijn pensioenvoorziening. waarschijnlijk ben ik na mijn 65e financieel een heel stuk beter af dan nu. maar het zegt me nog steeds weinig.  hopelijk heb ik tegen die tijd kleinkinderen, dan kan ik die af en toe wat toestoppen, lijkt me heel leuk.

het is mooi weer, ik wens jullie een fijne dinsdag verder en tot morgen.

7 reacties

 

Dag Roosje,

Wat een mooi verhaal van jou, en wat ben je geweldig assertief geworden hierdoor he? Ik neem mijn petje voor je af.

Wens je een fijne dag, tis hier ook zonnig maar koud, Trien.

my.

20 January 2009 om 13:08

Ja, een zonnetje, ik ga straks even naar buiten. Elke dag proberen. Ik wil zo graag een nieuwe handtas. Ik heb er een, nog niet zo oud, maar het is een verkeerde keuze geweest. Er zitten weinig vakken in, het is een soort graaitas, ik word er helemaal paniekerig van. Steeds denk ik, dat ik wat kwijt ben, alles eruit, en ja daar is het weer.

ik vind jouw reactie, en het evolueren in een krekel, wel normaal, je hebt je portie gehad, om zo te denken. Ik vind het trouwens een goede houding. Jij ook mooie dag.

 

buitenkans

20 January 2009 om 13:11

Jammer,dat je vroeger geen idee had,dat je nu zo zou denken. groeten Izerina

izerinalin

20 January 2009 om 13:18

Als ik zo om me heen kijk denk ik, dat met mensen uiteindelijk heel vaak gebeurt waar ze het meest bang voor zijn. Waar ben ik eigenlijk het meest bang voor? Ik durf er niet aan te denken
Lizdog

20 January 2009 om 15:01

De kleinkinderen wat toestoppen, ja, dat doen wij ook graag hoor. Pas nog met nieuwjaar. Ze zijn alsmaar voor hele dure dingen aan het sparen, dus een extraatje komt wel van pas... Ik hoop, dat je je nog heel vaak een tevreden krekeltje mag voelen, Roosje. Groeten van Tilly 
Tuinfluiter

20 January 2009 om 17:05

Toekomst... een mooi woord. Maar wat betekent het precies? Wat is de toekomst? Niemand die het weet. Gisteren had je, vandaag heb je en morgen moet je nog zien te krijgen. Zo denk ik er tegenwoordig over. Vroeger maakte ik ook toekomstplannen. Dacht ver vooruit. Maar ik heb nu zoiets van: je moet er rekening mee houden dat je een toekomst kunt hebben, maar houd er ook rekening mee dat het zomaar voorbij kan zijn. Dus stel niet alles uit wat je wilt doen voor later. Maar zorg wel dat je iets hebt voor als er een later komt... Snap je een beetje? Fijne avond nog... Annemie
annemie

20 January 2009 om 18:41

de krekel en de mier, het lijkt wel een tekenfilm !! hihi...

Maar je verandert als je ouder wordt. Wat vroeger zo belangrijk was dat is nu niet meer belangrijk. Ik heb dat ook gehad. Nu is er in feite nog 1 ding dat telt, en dat is gezondheid. Jammer dat die iets minder is nu...Toekomst... er is alleen maar nu, wij leven ook met de dag en nemen het ervan als het lukt. En dat is toch wel een fijn gevoel moet ik zegge. Vroeger was ik altijd maar aan het poetsen, maar ik weet dat er veel meer is dan dat.

Categorie

zuydnelis

21 January 2009 om 01:32

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.