Zeeuwse natuurvorser

Klap

1 reactie

Vlissingen, 3 november 2012. Half zes wakker, spontaan en midden in een heftige erotische droom. Ik heb zelden dergelijke dromen, helaas. Even probeer ik nogmaals in te dommelen, in de hoop dat de spannende scene terugkomt: met twee beeldschone vrouwen nog wel! Dan gaat onverbiddelijk de wekker. Het onderbewuste wordt wreed verdrongen door de harde realiteit: er moet vandaag getwitched worden! Zoals gewoonlijk neem ik ruim een uur voor toiletrituelen, douche, koffie zetten en het maken van een bescheiden ontbijt en lunchpakket. Het dagrantsoen bestaat uit twee boterhammen met ei (één boterham meer dan gebruikelijk de laatste tijd), een appel, twee bananen, een mandarijn en een liter zwarte koffie. Sinds 1 september eet ik minder en dat begint vruchten af te werpen. Er zijn echter nog tientallen kilo’s te gaan voordat ik mijn voorlopig streefgewicht heb bereikt.

Om 07:00 sta ik in Middelburg bij Gido Davidse voor de deur en om 07:20 pikken we Niels de Schipper op bij de Kapelse carpoolplek. Lees niet verder, want nu volgt een dertien-in-een-dozijn twitchverhaal: ‘we gingen, we zagen/we misten en tevreden/teleurgesteld kwamen we weer thuis’. Aan de andere kant is het weer eens iets anders dan mijn ‘retrospectief dagboek’, de reeks (vooral reis-)herinneringen.

Vorige week zaterdag werd op Texel een Kleine Klapekster gemeld, die de volgende ochtend door nóg deskundiger vogelaars werd omgebouwd tot Steppeklapekster: pas de tweede voor Nederland en afkomstig uit héél verre streken in centraal Azië. Ik zat net vol goede voornemens op de fiets, vast besloten deze zonnige ochtend zelf iets ‘leuks’ te ontdekken, toen Gido belde: of ik zin had om… Op dat moment had ik volstrekt geen zin om in de auto te kruipen om de bijna 700 km heen-en-weer naar Texel af te leggen. Bovendien stond mijn eigen auto met een overleden accu voor de deur. Fietsen dus, nauwelijks een vogel te vinden, geen noemenswaardige trek en in de loop van de dag een toenemend knagend gevoel van spijt. Want zoveel ‘nieuwe soorten’ dienen zich niet meer aan. ’s Avonds speekselopwekkende foto’s van het beest op diverse sites. Maandag regen, dinsdag keelpijn, koorts en ziek gemeld, woensdag en donderdag volle agenda’s voor het werk, vrijdag weer de hele dag regen… Iedere dag werd de vogel echter gemeld en vrijdagavond belde ik Gido en Niels of ze misschien toch… Ja dus! Misschien dat de adrenaline van de diep in mij sluimerende stoere jager die mooie dromen wel veroorzaakte…

Nog geen krant in de bus en ik check nog even de email. Ik heb mij laten verleiden tot een noviteit: ik heb gisteren een facebook-pagina aangemaakt en daar zelfs al enkele foto’s op geplaatst. Rob Sponselee gaf de doorslag, en ook Pim Wolf vond dat ik nu maar eens met mijn tijd mee moet gaan. Een wereld gaat voor me open! Binnen een paar uur weet ik meer over wat mijn kinderen uitspoken dan ze lief is! En al die vrienden! Binnen een dag stromen de vriendschapverzoeken binnen, varierend van vrijwel alle directe bloedverwanten (maar dit zijn er slechts een handvol) inclusief ‘exen’, echte vrienden, vage kennissen tot mij volsterkt onbekende lieden. Ik ben enigszins selectief in het honoreren van de vriendschapsverzoeken. Ook deze vroege ochtend breid ik binnen enkele minuten mijn ‘vriendenkring’ uit met enkele dozijnen! Een potentiële nieuwe verslaving, dat facebook. En ik kom al tijd tekort.

Bij Roosendaal besluiten we even langs Barendrecht te rijden, om daar de Witoogeend ‘in te koppen’. Deze vogel zit al dagen in een klein plasje, en is nieuw voor mijn novemberlijst (jawel, stiekem houd ik ook een ‘maandlijst’ bij, althans, die wordt automatisch bijgehouden door waarneming.nl). Helaas, vandaag natuurlijk niet… Ook de ‘altijd’ aanwezige Buffelkopeend van de Gaatkensplas laat het afweten. De buienradar voorspelde vanmorgen weinig goeds, maar we houden het droog tot Texel. Onderweg turft Gido Buizerds en Torenvalken en zien we enkele Ooievaars en Grote Zilverreigers. In Den Helder wachten we drie kwartier op de boot van 11:30. We treffen diverse bekenden: Dick Groenendijk, Gerard Ouweneel, Hans Westerlaken, Co Dooms, Johan van ’t Bosch, Bertus de Lange en natuurlijk de ‘dames’: Cor (84) en Loes (leeftijdsloos). Gido en Niels gniffelen: ‘daar heb je de twee vrouwen van je droom…’. Je moet altijd oppassen met wat je verteld!

Op de boot nóg een noviteit! Ik ontdek dat ik met ‘mijn’ Blackberry ook foto’s kan maken en zelfs video-opnamen! En dat terwijl ik onlangs ook al illegaal ‘what’s app’ heb geïnstalleerd. Illegaal, want op een telefoon die ’s Rijks eigendom is, mag ’s Rijksambtenaar niets installeren, opdat ’s Rijks telefoon niet besmet raakt met allerlei verderfelijke virussen. Nu nog twitteren, en ik ben weer helemaal een ‘moderne mensch’.

              Steppeklapekster, Texel, 3 november 2012

De plek van de klapekster is vlak bij de boot. In de berm geparkeerde auto’s en aan het eind van een modderpad een kleine kudde mensen met telescopen, kijkers en camera’s. Daar aangekomen blijkt de vogel uiteraard net even uit beeld… Altijd fijn! Dan merkt iemand een grijs vlekje op in en struik bij een boerderij in de verte. De Steppeklapekster is in ieder geval ‘binnen’, maar we hebben er nog niets aan gezien. Het duurt even, maar dan komt de vogel wat dichterbij. Zittend op een betonnen paaltje laat hij zich zelfs even fraai bekijken. Mijn foto’s zijn door afstand, somber weer en stevige wind nauwelijks toonbaar. Na de Kortbekzeekoet mijn twee nieuwe soort dit jaar en mijn 445e vogelsoort in Nederland (van de 507 ooit vastgestelde soorten). Dit kruisje betekent een verschuiving van mijn positie op de Dutch Birding ranglijst van de 50e naar de 43e plaats (www.dutchbirdalerts.nl/ranking.action). Het begint te regenen. We gaan een rondje Texel doen en zelf wat leuks ontdekken! Velden zijn bedekt met tapijten van Kramsvogels en bij bijna iedere boerderij groepen van vele tientallen Merels. Een opmerkelijk fenomeen. We hopen op een Zwarte Ooievaar die hier gisteren nog gezien is. Het blijft bij een paar Zalmzwammen, knap ontdekt door Niels, en uitlopende Zwartmoeskervel in Oudeschild. Voor deze bijzondere plant kom ik de auto niet eens uit en volsta met een foto met de 400mm-lens. Het begint steeds harder te regenen. Om 14:00 nemen we de boot terug. Hier treffen we Dick Groenendijk, die met een grote smile vertelt de Zwarte Ooievaar wél te hebben gezien, vlakbij de plek waar hij ons zag rijden. We proberen nog terug te gaan, maar de slagboom achter ons is al gesloten. Geen leuker vermaak dan leedvermaak.

                                  Zalmzwam, Texel, 3 november 2012

Het regent nu echt hard en we besluiten de Siberische Boompiepers in het Robbenoordbos maar te laten zitten. De Witoogeend van Barendrecht is na ons vertrek de hele dag weer gezien, en bij het laatste daglicht staan we voor de tweede keer bij de bewuste plasjes. Natuurlijk is de Witoogeend gevlogen…

We zetten Gido af in het centrum van Bergen op Zoom. Voor hem moet het tweede hoogtepunt van de dag nog volgen! Ook hij deed tijdens de rit enkele persoonlijke ontboezemingen. Onlangs was bij ‘De wereld draait door’ een optreden van de harpiste Lavinia Meijer, geboren in Zuid-Korea. Hij was direct verkocht. Vorige week zaterdag trad ze op in Middelburg en gedurende twee uur was Gido tot  tranen geroerd. Hij kocht haar hele oeuvre op CD en liet deze persoonljk signeren. Terwijl ik dit schrijf zit Gido in Bergen op Zoom op de eerste rij bij een optreden van zijn nieuwe muse. Hopelijk zinkt hij na deze lange dag niet weg in al dan niet erotisch getinte dromen, over bruinogige harpistes, klapeksters en ‘happy endings’, begeleid door hemelse harpmuziek.

 

1 reactie

Geweldig zo'n fotovogeltrip.

groet, Chris

cverkaart

04 November 2012 om 19:19

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.