Zeeuwse natuurvorser

Volary

2 reacties

   ------------------------------------------------------------------------Retrospectief dagboek

Ornithologisch-gastronomisch reisje naar Tsjechië met Vogelwerkgroep De Steltkluut, 29 april-6 mei 2006

Het begint allemaal op de avond van de dag waarop het nieuwe Breskensboekje officieel was gepresenteerd, 25 maart 2006. Aan de trappist vóór de paling in ‘HCR DE VRIENDSCHAP’ in Hoofdplaat, raak ik aan de praat met Henk Castelijns. Henk is geen trouwe Breskensganger, maar altijd in voor een sociale gebeurtenis in de streek, zeker als er overvloedig trappist bij wordt gedronken. Uiteraard gaat het gesprek over vogels, we komen op uilen en spechten en uiteindelijk op het pijnlijk ontbreken van enkele soorten op ‘mijn lijst’. Na een derde trappist nodigt Henk mij spontaan uit aan te sluiten bij de begin mei geplande excursie van de Vogelwerkgroep Oost-Zeeuws Vlaanderen naar Tsjechië, waarbij de begeerde soorten zich stellig en gegarandeerd, als op een presenteerblaadje, zullen aandienen! Ik sputter nog wat tegen: ben immers geen lid van die vogelwerkgroep, verstaan wij elkaar wel, mijn uitdrukkelijke wens zelf te rijden, ik snurk, heb een povere conditie… Ook kleven er wat lijsttechnische risico’s aan een buitenlands verblijf in de eerste week van mei, om over het potentieel missen van Dé Breskensdag van het millennium nog maar te zwijgen. Uiteindelijk zwicht ik voor de verleiding van Dwerguil, Oeraluil, Drieteenspecht en Witrugspecht (stellig aangewezen door een lokale gids!), zet vrouw en kinderen een paar weken op droog brood en neem stiekem een voorschotje op het vakantiegeld.  Op zaterdag 29 april 2006 vertrekken we, tien mannen, in leeftijd variërend tussen 25 en 67, verdeeld over drie auto’s. We overbruggen de ruim 1000 km via de snelle Duitse Autobahn in goed 12 uur, nemen onze intrek in een aardig pension in Volary, en zitten om 20:00 aan de eerste copieuze, met drank overgoten maaltijd in de lokale evenknie van HCR DE VRIENDSCHAP.  

Sneeuw

De volgende ochtend ontwaken we in een witte wereld: er is zeker 5 cm sneeuw gevallen, en dat op 30 april. Na een stevig ontbijt ontmoeten we onze gids voor de komende dagen: Slavek (door mij al snel Slavink gedoopt), die ook zijn verse blonde vriendinnetje heeft meegebracht. Ik stap achter in de 4-WD van Slavink: hij rijdt hard over besneeuwde, bochtige wegen, ondertussen met zijn linkerhand klooiend met GSM en GPS en met zijn rechter friemelend aan zijn vriendinnetje (we noemen dit gedrag later ‘scrollen’). Ik vraag me af waar hij mee stuurt... Voor een gids is hij weinig communicatief en ik voel me behoorlijk ongemakkelijk achterin.

 

Met forse snelheid scheurt 'Slavink' over de besneeuwde wegen
Met forse snelheid scheurt 'Slavink' over de besneeuwde wegen.

We vogelen in het Ŝumava nationaal park, eerst in een uitgestrekte, natte, door bos omgeven vallei nabij het dorpje Dobrá. Fraai baltsende Korhoenders, een Raaf en een man Grauwe Kiek. Paapje en Grauwe Klauwier in de sneeuw vormen een ongebruikelijk beeld. Aan het eind van het weggetje, nabij een picknickplaats probeert Slavink met geluid een Hazelhoen te lokken. Tot onze verbazing roept er enkele keren een Hazelhoen terug, één van ons ziet een glimp, en daarna is het ruim een uur stil. Dan volgt een pittige wandeling van enkele uren door de sneeuw in een steil hellingbos. Vier nestkasten van Oeraluil worden vruchteloos beklopt en/of beklommen door jonge honden Wannes Castelijns en Rudolf Wesselius. Het ware beter geweest als de gids (die zelf niet uit deze streek blijkt te komen) één en ander had voorbereid! De Oeraluil zou trouwens toch niet ‘telbaar’ zijn geweest, want het betreft hier uitgezette vogels (een soort Zwin-Ooievaars dus). Knoflooksoep en koffie in Dobrá. De hele middag karren we rond in het besneeuwde middelgebergte nabij Volary, maken vele stops voor Hazelhoen en Drieteenspecht, maar zonder respons op het afgespeelde geluid. In de toppen van de hoge sparren zingen overal Beflijsters (mooie geschubde beesten van de ondersoort alpestris). Verder zijn de bossen stil, leeg en winters. Een Boommarter rent over de weg. Aan het eind van de middag maken we nog een flinke wandeling op 1200 m hoogte. De vermoeidheid slaat toe en een depressie dreigt. Dan zit ie daar toch! Een fraai, luid roffelend vrouwtje Drieteenspecht in de top van een dode den. Na de zoveelste wandeling heeft echter niemand meer de moeite genomen een telescoop mee te slepen. Alex Wieland rent echter ‘even’ terug naar de auto’s om een telescoop te halen en drie kwartier later kunnen allen de opmerkelijk goed meewerkende specht ook door de telescoop bewonderen! Snel eten in ons stamrestaurant in Volary en daarna maakt een deel van de groep in de schemer weer een duistere boswandeling, in een vergeefse poging Dwerguil te horen of te zien. Het valt me zwaar, na drie rode wijn en op slippers. Ik haak af om 22:00, voor de ‘vogelwerkgroep’ begint nu pas het echte werk in het café!  

Drieteenspecht, Volary, 30 april 2006

Drieteenspecht, Volary, 30 april 2006.

Oerbos

Maandag 1 mei begint met dikke ochtendnevel en een grote omelet. Om 09:00 vertrekken we met gids Slavink en zijn blondje richting Boubin, een bijzonder stuk oerbos waar de Witrugspecht al ongeduldig op ons zou zitten te wachten! Om dit oerbos te bereiken, moet er wel een zeer steile klim van ruim een uur worden gemaakt. Voor hartpatiënt Kees Rijk wordt echter een uitzondering gemaakt, en hij mag een deel van de route door het reservaat per auto afleggen, gevolgd door een minder steile klim van ook nog bijna een uur. Ik bied spontaan aan Kees gezelschap te houden, zodat Slavink ‘two old men’ naar boven transporteert. De enige echte krasse knar, Cor Sol, loopt als een hertje de berg op. Het oerbos blijkt mooi, maar ook oersaai en doodstil. Na twee uur kan ik het bandje met witrugspechtgeluid niet meer aanhoren. De beloofde baltsende Auerhoenen zitten er niet meer in: de baltsplaatsen zijn onbereikbaar door de sneeuw of onbekend. Na het diner weer naar de stoffige bossen voor Oeraluil en Dwerguil. Uiteindelijk reageert zowaar een Dwerguil op het door Slavink geïmiteerde fluitende roepje. De vogel roept langdurig en laat zich ook even als silhouet zien.  

 

Visvijvers

De harde vogelaarskern (Alex, Henk, Alain Kind, de Vlaming Mark Snyders en ik), gaan dinsdag 2 mei zowaar al vóór het ontbijt op stap, in een laatste poging een Hazelhoen te zien. Het blijft bij Korhoenders (zeven mannen en drie vrouwen), enkele baltsende Watersnippen en een Zwarte Specht. Na het ontbijt vertrekken we, met gids Slavink, naar Třeboň, ongeveer 80 km ten oosten van Volary. Onderweg bezoeken we een reeks grote en kleine visvijvercomplexen, deels ingericht en beheerd als vogelreservaat. Dit levert een reeks aardige waarnemingen op: Kwakken, Grote Zilverreigers, broedende Lepelaars, in nestkasten broedende Brilduikers, een Visarend, twee Temmincks Strandlopers, een Reuzenstern en een Buidelmees. We komen hongerig aan in Třeboň en nemen onze intrek in een nieuw pension. Op loopafstand is een visrestaurant, en we laten ons de Snoekbaars en Karper goed smaken. ’s-Avonds nog een flinke wandeling over een betonpad in een productiebos met naaldhout, waarbij Slavink wederom een Dwerguil weet te lokken; ditmaal laat de vogel zich ook aardig zien. Een korte alarmroep van een Ruigpootuil levert een magere nieuwe soort op voor Alain en voor Eddy Matthijs. We nemen definitief afscheid van Slavink en de ‘vogelwerkgroep’ gaat tot diep in de nacht op kroegentocht in het pittoreske centrum van Třeboň.  

 

Rivierbos

Na een wat karig ontbijt dient zich een nieuwe lokale gids aan: Eirzy, ‘just call me George’. Tussen 08:30 en 12:00 maken we een flinke, ontspannen (want vlakke) wandeling over een oude dijk langs een rivierarm (Rybárství Revír). Bijzonder fraai gebied met geïnundeerd bos, kanaaltjes, visvijvers en 300-400 jaar oude, enorme eiken. Het weer is prachtig en er is veel activiteit van vogels. Vele tientallen Withalsvliegenvangers laten zich uitbundig horen en vaak fraai bekijken. Verder zijn er zingende Fluiters, Appelvinken, Vuurgoudhanen en Buidelmezen. Aan spechten geen gebrek: naast Grote Bonte minstens vijf Middelste Bonte, een copulerend paar Kleine Bonte, drie Grijskopspechten en een Zwarte. Aan roofvogels o.a. een Rode Wouw, een Schreeuwarend (ook hier een zeldzaamheid) en een roepende volwassen Zeearend nabij een nest. Een wat langdurige warme lunch levert nog een Zwarte Ooievaar op vanachter het raam van een restaurant. Ook ’s middags sjouwen we nog wat rond bij meertjes, over akkers en velden, vangen Roodbuikvuurpadden en zien veel Orantjetips. Diner in Třeboň (met tongsmeltende biefstuk), gevolgd door het traditionele cafébezoek. 

 

Meer eten

Donderdag 4 mei is het zonnig en staat er een straffe wind. Vanaf nu doen we het zonder gids, maar wel met goede kaarten van Henk. We bezoeken een reeks visvijvers ten noorden van Třeboň, onderbroken door een warme lunch in een aardig dorpje. Ook vandaag is het weer leuk vogelen met diverse Withalsvliegenvangers, een Grijskopspecht, een groepje van drie Zwarte Ooievaars, Krooneenden, zes Zeearenden, tientallen Geoorde Futen en een Roodhalsfuut. We dineren in een uitstekend restaurant buiten Trebon (kaliber wildzwijnmedaillonnetjes in mosterdsaus…). ’s Avonds doen we een poging rallen te luisteren bij de Rybárství Revír en struinen vervolgens weer het productiebos in voor de uilen. Inmiddels heeft Alex ook fluiten geleerd, en lokt professioneel een Dwerguil naar beneden, mooi te zien tot op 8 m. Een zingende Nachtzwaluw en enkele baltsende Houtsnippen vormen een waardige dagsluiting (althans voor sommigen; anderen storten zich weer in het bier). Vrijdag rijden we op het gemakje terug naar Volary, waar we de laatste nacht zullen doorbrengen. Ook nu leidt de route langs visvijvers, met name bij České Budějovice. We zien o.a. een Woudaap en broedende Buidelmezen. Vandaag eens geen warme lunch: er worden ‘koeken’ en flessen limonade ingeslagen. Door ‘de vogelwerkgroep’ wordt dit hilarisch de ‘Walcherse dag’ gedoopt. We blazen uit in de zon op het terras van ons stamrestaurant, en genieten van het laatste diner (doet u van alles maar het duurste…). Het wordt laat…

Dompertje

Zaterdag 6 mei vertrekken we om 09:00 richting Nederland. Het gaat minder vlot dan op de heenreis, en enkele flinke files veroorzaken zeker twee uur vertraging (naar later blijkt dramatische vertraging…). Alex belt na het passeren van de grens bij Heerlen om 20:00 nog even de Dutch Birding Vogellijn. Met een grote smile zegt hij: er zitten twee Dunbekmeeuwen in De Blikken (een natuurgebied nabij het Zeeuws-Vlaamse Groede). Uiteraard neem ik dit aanvankelijk niet serieus. Ten onrechte... We moeten nog via Antwerpen, Hulst en Terneuzen. Het is net donker als ik de Westerscheldetunnel inrijd richting Vlissingen. Als ik rond middernacht nog even de e-mail doorkijk, blijkt er ook nog een Zanggors te zijn geweest (een nieuwe soort voor Nederland), en een paar goede Breskensdagen. Na een onrustige nacht sta ik de volgende ochtend om 06:00 alweer bij De Blikken. In de dikke mist. Bij het optrekken van de mist blijken de Dunbekmeeuwen gevlogen. Er is een herkansing voorhanden, maar ik wacht helaas net een dag te lang met een bezoek aan de Dollard…  

2 reacties

Ik vind dat blondje niet op de foto !
Franklin Tombeur

20 March 2012 om 07:07

Mooi, heel mooi verhaal!

Het is trouwens niet het enige mooie verhaal op deze site. Ik lees ze telkens met veel genoegen. 

Als we een volgende keer met de VWG Steltkluut op pad gaan, willen er natuurlijk heel veel Walcherenaren mee. Het is voor hen eens wat anders dan thee drinken.

O ja. Ik herinner me dat het hellingen oplopen Peter niet zo best af ging. Er was een wat ouder iemand in ons gezelschap, door Slavink de oude man genoemd en door hem speciaal behandeld. Wat was Peter blij dat hij als enige 'niet-oude man' tezamen met het blondje en de echte oude man in de 4WD mee naar boven mocht. Volgende keer toch wat meer bier drinken misschien? Daar word je man van Peter!

Henk Castelijns

 

Henk Castelijns

08 April 2012 om 19:03

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.