antonius

Welkom op mijn weblog

over verlangen en leegte.

1 reactie
over verlangen en leegte.

Op een dag besef je dat er geen reacties meer zijn. Geen reacties op jou uitingen van liefde,  jou beleving van een warmte in een relatie. Je wenkt en roept maar er komt geen respons. Je denkt eerst dat je niet gehoort wordt, niet begrepen. Maar dan, pas na een lange tijd besef je plots: het is er niet meer. Er is liefde, aandacht voor de kinderen en zelfs (vooral?) de hond; voor mij het hoognodige, niet meer. Just enough to keep me going. Daarbij denk je dan direct ben ik dat weerspiegelt in de ander? Ben ik eigenlijk de kilte? Ben ik degene die als eerste niet meer hoorde?

Met de herkenning en erkenning de vraag: Wat nu?

Simpel weg erover praten lijkt de enige goede oplossing; maar hoe doe je dat zonder je in een welles nietes te eindigen en veel tranen met veel stilte? Stilte, voortgaan en "het gaat wel over" was tot nogtoe de oplossing steeds.

Antonius.

1 reactie

Niet te veel zelfmedelijden hebben.Dat is effe nuttig maar dan moet je echt weer aan de gang.Als dat niet kan(= als je niet wilt) ga dan hangen. Fred
fredericio Crämerius

14 November 2005 om 09:23

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.