back2bali2

selamat datang

Een gouden dag

0 reacties
Een gouden dag 02-02-2012. Zoals een moeder meer haar dochter speciale  en typische moeder-dochter dingen doet, zo zijn er een aantal gebeurtenissen, die een vader graag met zijn zoon meemaakt. Bijvoorbeeld de eerste voetbalwedstrijd bij de F-jes,  zeilen in een Optimist, skiën op de Moseralm en naar North Sea Jazz.  Daar is voor mij bij gekomen met je zoon, allebei op een scooter, in de bergen bij Singeraja toeren en en de Balinese cultuur proeven.

De dag begon overigens sloom met een rustig ontbijt en de vuile was naar de laundry brengen. De dames wilden vandaag niet al te actief zijn en hadden wel zin in een spaatje : een facial en een Balinese massage c.q.  treatment.Raoul hardviel zin er op te gaan en ik wilde wel mee. Bij de laundry naast de ingang van het hotel kon je ook scooters huren. Zogezegd zo gedaan. Raoul brengt de  tawarlessen van oma goed in praktijk. Met de verhuurder en zijn vrouw lijken we overigens wel vrienden voor het leven. De eerste honderd meter waren nodig om aan de scooters wennen. Het is immers vijftien jaargelden, dat ik scooter heb gereden en dat was ook op Bali. 

We reden eerst richting Singaraja, een stad met veel Nederlandse invloeden. Ooit was het een nederlands bestuurcentrum. Het was redelijk druk op de weg; achteraf bleek het weer een bijzonder Hindudag te zijn en er waren veel Balinezen vrij. Het deerde ons niet. We gingen ons zelfs al een beetje als Balinezen gedragen : toeteren bij het inhalen of als iemand de weg dreigt over te steken. Midden in de stad richting Seririt de bergen in. Halverwege even gestopt bij een tempelcomplex,  waarbij passanten zich door een priester lieten zegenen, overigens tegen betaling.  De weg kronkelde zich steil tegen de berg op. Na de top ging het even kronkelig steil naar beneden tot aan Pancasari. Daar gingen we linksaf, want hier ligt de banen van de Bali Handara Golfclub. Naar verluidt is dit een van de mooiste banen van Bali. Er zijn er overigens maar vijf. Duidelijk was te zien dat het ook een van de oudste is. Het clubgebouw en bijbehorend hotel zijn aan een serieuze omvang. In het clubrestaurant, waar wel honderd mensen kunnen eten, Aten slechts een achttal scandinaviers. De springrolls en de gadogado smaakten prima, terwijl we uitkeken op de schitterende holes, waarachter een drietal meren blonken.

De terugreis ging via de zelfde steile klim en daling. Tien kilometer voorSingaraja ligt Gigit, bekend om zijn spectaculaire watervallen. Wij maakten daar een stop. De inmiddels vertrouwde parkeerwachter wees ons een plaatsje aan voor de scooters. Dat kost ons weer 2000 rupiah. De waterval ligt vijfhonderd meter van de weg en wordt omgeven door weelderige plantengroei. Het water stort als een drietrapsraket naar beneden, inderdaad spectaculair.

Daarna storten we ons iets minder spectaculair met de scooter naar beneden richting kust. Bij het binnenrijden van de stad stuitten we op wat een ceremonie lijkt te zijn. Vlug onze voertuigen aan de kant. De wat wij bij evenementen stewards noemen wenken uitnodigend, maar zeggen dat we wel een sarong ommoeten. Die hebben we niet bij ons. Ik ga de straat af op zoek naar een sarongwinkel. Niet te vinden. We raken in gesprek met een man, die op de veranda voor zijn huis zit. Of we van hem een sarong mogen lenen. We worden direct gastvrij binnengehaald en door zijn echtgenote van een sarong voorzien inclusief een passend hoofddeksel. Dat levert leuke foto's op ook met onze nieuwe vrienden. Als echte Balinezen betreden we het tempelcomplex. Het binnenterrein daarvan wordt bevolkt door honderden mensen, voornamelijk gezinnen , allemaal prachtig gekleed , die overdadige offers met zich meedragen. Iedereen zit op de grond.  Een priester spreekt tal ven gebeden uit, er wordt  gamelanmuziek gemaakt, er is een soort jeugdorkestje in oranje gekleed en iedereen doet mee met hoofd en armen. Vervolgens wordt  iedereen meerdere keren door tal van priesters met gewijd water besprenkeld. Er is veel trance en discipline. We vallen niet op behalve door ons postuur. Raoul is in zijn element, want hij kan heel veel bijzondere plaatjes schieten. We hebben niet het gevoel niet welkom te in, krijgen zelfs koffie. Deze dag kan niet meer stuk .

Euforisch rijden we terug richting Kalibukbuk. Daar hebben we tegen zessen met de meiden afgesproken, die deze middag het thema  wellness hebben meegegeven. We hebben afgesproken in het restaurant, waar Madonna werkt. Ze zijn er nog niet. Dat geeft ons de gelegenheid deze mooie middag met echte bitterballen af te sluiten. Een ervaring rijker. Daar hoort ook 70 km  frank en vrij scooteren bij. Een perfecte combinatie van cultuur, sportief en natuur.

Met de als nieuw geboren dames sluiten we het verblijf in Lovina af met een lekker drankje, Dutch food op het dakterras van Ma Laiku en een afzakkertje op het terras bij het zwembad van het hotel, terwijl een bandje James Blunts Beautiful ten gehore brengt. Een passend slot van een mooie dag. Morgen naar Ubud.

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.