Wijari

Ik hou van jou

Gedicht

3 reacties

woest en woelig water
waar weelde wijdverbreid
eens bracht een gouden tijd
wacht wonderlijke werk’lijkheid

vrouw en vee verdronken
vriend en vijand gingen mee
soms brengt nu nam de zee
voor velen vroeg verleden

vissen vinden vrij verblijf
waar water heeft verwoest
waar stilte wordt gevoeld
vaart ‘t vlotje vredig voort

In gedachten ben ik in Zeeland en zie een paar kinderen drijven op een zelfgemaakte vlot.
Ga je met me mee?
Het water kabbelt rustig maar dat was in februari 1953 anders. Toen was het water woest en woelig.
De mensen leefden van de visvangst (1e strofe) maar dan komt de overstroming (wonderlijke werkelijkheid)
In de 2e strofe wordt het verder uitgewerkt. Voor velen vroeg verleden, hiermee wil ik zeggen dat er mensen zijn die toen heel jong waren en dat als hun verleden meedragen.
In de derde strofe komen de 1e en 2e samen. Vissers doen hun werk weer en op het vlotje voel je de stilte(die ook symbool staat voor de dood) maar nu op het kabbelend water.
Rustig kunnen we nu op een vlotje drijven.



Ina van der Welle.

3 reacties

De Ramp, wat heeft die toch veel impact gehad, en nog.
Jopie Meerman

18 January 2013 om 09:25

Voor hen die het meemaakten, komt het weer nabij. Voor anderen geschiedenis.
buitenkans

18 January 2013 om 12:49

Hoeveel gedichten zouder er zijn over Zeeland? En hoeveel over de Ramp? Goed dat ze er zijn.
T E R N E U Z E N A A R

18 January 2013 om 18:06

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.