Wijari

Ik hou van jou

5 reacties

Een band die blijft

 Ik had het speciaal voor haar stem geschreven. Het was een duet voor bariton en hoge sopraan. Voor deze zondag waarop de overledenen herdacht worden, hun namen genoemd, een kaars ontstoken. Al muziek schrijvend hoorde ik in gedachten haar heldere stem de woorden uitzingen: een band die blijft.Vlak voor de dienst oefenden we nog even het duet.We moesten opschieten, de eerste kerkgangers kwamen al binnen druppelen. Zelf zat ik achter de piano die recht voor haar stond. Opeens hoor ik een fluisterende stem iets krachtigs in mijn oor zeggen: haar moeder is overleden.Het was de stem van haar man die thuis dat onverwachte telefoontje kreeg: mama is - na weken ziek te zijn - toch nog gestorven.Gehaast was hij met zijn zoontje naar de kerk gekomen, een auto achterlatend waar die niet staan mocht. Het was een vrij lang duet. Wat moet je doen?Het lied afbreken, akkoorden niet laten oplossen als een soort Unvollendete?Terwijl ik wist van het aangrijpende bericht dat ze straks te horen zou krijgen voelde ik dat dit lied door gezongen moest worden. Dat lied over de liefde,dat lied over die blijvende band ook na het sterven. Daarna is het haar verteld. Juist nu,dat bericht. Ze hield intens van haar moeder. Ze kon het nog amper verwerken.De twijfel overviel haar. Ze zong zo graag.Ze had zich er zo op verheugd.Even wilde ze niet weg. Dat ene lied straks toch zingen. Dan maar met tranen in de ogen. Maar van zelf ging ze. Naar haar vader, naar haar moeder.Het lied werd die dienst niet gezongen. Daarom heb ik het maar op de piano gespeeld.Als een lied zonder en met woorden. Een band die blijft. Dat lied mag niet verstommen. Column Marzas 

5 reacties

De band die blijft. Dat is zo mooi. Iedere dag..kun je elkaar weer tegenkomen.

Wat een bijzonder verhaal.

buitenkans

11 December 2012 om 12:02

conny laat jullie weten.......

11 December 2012 om 12:15

Prachtig verhaal, Lieve groet
Trui[tjes] Perikelen

11 December 2012 om 12:25

 Denken, een mooi verhaal, meeleven, heel fijn!

 groetjes van Riet

Riet Luteijn

11 December 2012 om 12:38

Dat is wel een buitengewoon gevoelig verhaal. Heel bijzonder.
T E R N E U Z E N A A R

11 December 2012 om 17:57

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.