dagboek van een fotograaf

Welkom op het weblog van Fotografie Leen Koper

0 reacties

Gisteren heb ik in België de begrafenis van Alf Crosby, een Brits veteraan, meegemaakt. Langdurig was deze mede verzorgd door een heel goede vriendin van mij, vandaar dat ik ook uitgenodigd was hier aan deel te nemen.

Een uitermate indrukwekkende gebeurtenis. Deze man had onder meer bijgedragen aan de bevrijding van ons land in de Tweede Wereldoorlog. daarbij, het Royal British Legion is een organisatie die zorg draagt voor de britse verteranen over de gehele wereld.  Ook in dit geval was het RBL present. Zowel in de kerk als op het kerkhof was van het Royal British Legion, Ypress branch, http://www.ypresbranchrbl.vpweb.co.uk/# een 'Standard Bearer' aanwezig, een vlaggendrager dus. Hiernaast staat hij afgebeeld.

Voor de plechtigheid in de kerk begon werd door deze 'Standard Bearer' in de kerk de wacht gehouden naast de kist. Later, toen de kist naar voren werd gedragen, liep hij mee met de kist en stelde zich aan de zijkant op. Daar voerde hij zo nu en dan tijdens de dienst een onbegrijpelijk ritueel op met de vlag. Soms werd de vlag op de grond gelegd, soms wat hoger, soms wat lager, dan weer klapte hij met de hakken tegen elkaar, kortom, geen touw aan vast te knopen, al zal elke handeling wel een betekenis hebben, maar desondanks wel een heel erg indrukwekkend geheel. 

In de kerk werden door een geschoolde zangeres traditionele liederen gezongen als 'We 'll meet again', het 'God save the Queen' gespeeld  en het meer wereldse 'I ' will always love you' gezongen, kortom, een dienst die dusdanig afweek van wat wij in ons land gewoon zijn, dat ik alles met grote belangstelling gevolgd heb.

Ook op de begraafplaats was de 'Standard Bearer' weer aanwezig met zijn rituelen, werd de 'Last Post' gespeeld op trompet. Merkwaardig, tenminste in Nederlandse ogen, was dat daarna de familie vertrok en het naar het graf vervoeren en laten zakken van de kist door de dragers in eenzaamheid werd gedaan. In Nederland blijft iedereen daarbij aanwezig en is het een integraal onderdeel van het begrafenisritueel.

Op mijn leeftijd wordt men regelmatig geconfronteerd met begrafenissen. Zoiets is onvermijdelijk met het leven verbonden. Ik mag mij, helaas, een soort ervaringsdeskundige noemen, helaas de laatste tijd. Nu bleek ineens hoe verschillend de rituelen zijn op hemelsbreed slechts nog geen honderd kilometer van huis verwijderd.

 

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.