dagboek van een fotograaf

Welkom op het weblog van Fotografie Leen Koper

2 reacties

Het is gewone "bread-and-butter" fotografie. Fotografie waarbij de artistieke kwaliteit niet voorop staat, maar het is gewoon een aardige foto waarbij de kinderen er zo leuk mogelijk op staan. Dit span was vrijdag voor de tweede keer bij mij; de eerste keer begon de jongste een keel op te zetten dat het een aard had. Met geen mogelijkheid te troosten. Daar ben ik dan erg eenvoudig in: meteen de sessie afbreken en een andere keer terugkomen. Het heeft geen enkele zin om een kind tegen zijn zin te proberen te fotograferen. Je krijgt toch een rotfoto en dat wil niemand. Toch proberen ouders het wel, maar het is zinloos. Als ze een volgende keer niet terugkomen? Nou, dat is hun probleem, niet het mijne.

Deze kwamen wel terug. De twee oudste kinderen samen in een kantoorstoel gezet, dat ging net naast elkaar, en toen de kleinste erbij. Er werd wel wat sip gekeken, maar ik heb mijn foto's al gemaakt voordat er ook maar een kans was op protesten. Ik weet het, het is niet een helemaal optimale opname, maar de ouders, en die weten dat ook, zijn er gelukkig mee. En dat is waar het om gaat, mensen gelukkig maken. En, als dat dan razendsnel moet, dan moet het zo! Met wat bijwerken in Photoshop is het toch een leuk geheel geworden.

2 reacties

Ik vind het een grappige foto met die verdwaasde blik van de jongste.

groet Chris

cverkaart

23 February 2009 om 19:27

Dat dacht ik ook!

Alleen, zij zit met een mond vol snoepjes om haar zoet te houden! Soms moeten we ook daar toe onze toevlucht tot nemen.

Leen Koper

24 February 2009 om 19:20

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.