Kanttekeningen

Oprispingen, zoals soms na het eten. Het is er, zomaar, heel plotseling en soms erg ongelegen.  

voorrang

0 reacties

Rustig en behoedzaam fietste ik door de hoofdstad van onze provincie. Het ging lekker, ideale omstandigheden en ik was redelijk in mijn hum. Nu ik dit opschrijf besef ik voor het eerst dat hum waarschijnlijk staat voor humeur. Grappig. Maar dat doet nu niet terzake.

Ik was niet alleen. Bij een zijstraat zag ik een oudere vrouw aan komen peddelen en de situatie was voor mij nog al duidelijk; ik had voorrang. Een van de spelregels is dat je voorrang niet mag nemen maar hier was het zo duidelijk en overzichtelijk dat onze ogen elkaar ontmoetten en ik mede op basis daarvan doorreed. Ik onderschatte haar, bleek een paar seconden later. Ik schatte de betekenis van ons oogkontakt verkeerd in. Ook zij peddelde door en aangezien ik blijkbaar wat "doortastender" reed moest zij op het laatste moment van haar fiets afspringen om niet op het wegdek te kwakken.

Natuurlijk schrik je dan, haar reactie weerhield me ervan naar haar toe te gaan. Ze was boos, heel boos en ik kon er nket goed boven staan. Geen discussie, geen gepraat, weg wezen. Hoe kan een mens nu zo boos zijn als je zelf redelijk stom cq verkeerd bezig bent. Waarschijnlijk is het iemand die denkt altijd gelijk te hebben of geen regels kent. Mijn aard is van dien aard dat ik normaal gesproken er even over praat. In dit geval kon ik het niet opbrengen. Gewoon doorkarren, er is niets aan de hand en de verontwaardiging bij haar hielp hier zeker niet aan mee. Later dacht ik dat ik wat milder had kunnen zijn. 

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.