Kanttekeningen

Oprispingen, zoals soms na het eten. Het is er, zomaar, heel plotseling en soms erg ongelegen.  

vertier.

0 reacties

Gisteren aan het einde van de dag naar Vlissingen gescooterd. Voor mij een ultiem vrijheidsgevoel. Niet precies wetend hoe je zal rijden, volg je je stuur. De zee is wel altijd een vast onderdeel van dergelijke ritjes. Wat bootjes kijkend in de jachthaven, een duitse mijnheer die door de harde wind er niet in slaagde zijn boot juist de box in te varen. Zijn parnter deed krampachtig pogingen middels haar gewicht de andere boot äf te houden". De angst om dingen te raken, de spontane hulp van anderen. De spanning van de man op het te raken objekt, ook een bootje. Mooi om zelf als onzichtbaar naar te kijken. Volle terassen, veel zoekende mensen. Op de terugweg naar Middelburg viel de opgebouwde rust die ik vast had willen houden langzaam van me af. Er waren heel veel mensen in de stad, het was oa avond- of nachtmarkt en zoals elke dag in elk gehucht en stadje van dit land bezocht men kraampjes met te consumeren spul. Daarnaast was het ook nog food truck festival op een van de bolwerken waardoor ik nog meer hongerige mensen tegenkwam. Honger naar wat? Zingeving? Een stukje speelgoed? Elkaar? Gezelligheid? een doel? een lekker hapje? Vul maar in, ik werd er wat melancholisch van. Mag dat aub? Een troost, vanavond gaan we weer naar de nachtmarkt in Vlissingen!

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.