Kanttekeningen

Oprispingen, zoals soms na het eten. Het is er, zomaar, heel plotseling en soms erg ongelegen.  

onbehagen

4 reacties

Ik vraag mij sinds enkele dagen wat vaker af waarom ik overvallen wordt door jeuk als ik een veelal ouder stel, probleemloos zie fietsen op eenzelfde e bike. Is het afgunst? Is het medelijden? Ik kom tot de conclusie dat van het laatste sprake is. In mijn geest zie ik de bezoekjes aan de fietsenverkoper. Vriendelijk, lachend en verplichte sociale opmerkingen over en weer. Ook de fietsenverkoper is immers net een mens. Je ziet hem denken, weer twee van die sukkelaars. embarassed. Dan is daar het moment surpreme; en als we er nu eens twee kopen? Ja in dat geval...... en dan begint het vreselijke spel met spiegeltjes en kraaltjes om uiteindelijk iedereen schijngeluk te bezorgen.De twee mensen hebben een enorme deal in hun hoofd en weer wat te vertellen aan hun kennisen en de verkoper heeft flink verdiend. 

Ik realiseer mij dat deze fiets en het gedrag een metafoor is voor mijn afkeer van liefde voor bezit.Van de week zat ik vlak naast een viertal ouderen op een terras en ik kon heerlijk luisteren. Alles kwam voorbij, de succesvolle kinderen, de verbouwingen, de inbraakpreventie van hun woning, hun woning, de auto etc.

Zelden hoor je het verdriet om de teleurstellingen op het werk. Of het verdriet om het verlies van werk. De frustratie over het huwelijk. De twijfels over je geloofsleven als het er al was. Of dat verslaafde kind. Je angst voor het leven.  Nee we lullen wat af over onze fietsen en onze bezittingen cq over niets. Wat een energie!! Dit is allemaal erg generaliserend, natuurlijk maar dat neemt niet weg dat ik blij ben soms ook ontmoetingen te hebben waarbij het echte leven wel aan de orde komt. Met of zonder fiets.     

4 reacties

Ik ben de helft van zo'n ouder stel op eenzelfde e-bike, en pas aangeschaft.

Thuis gaat het leven van alledag door: af en toe een meningsverschil, af en toe een kwaaltje, ernstige gezondheidsproblemen of relatieproblemen van eender welk familielid of goede vrienden, het regelen van allerlei dingen, het werk, de zorg voor hoogbejaarde ouders, het oppassen op de kleinkinderen, enz. enz.

Als we na een pittige fietstocht op onze electrische fietsen, op een zonnige dag op een terrasje zitten, nog samen en gezond, pratend over hoe tevreden we zijn over de verbouwing van ons eigen huisje waar we een leven lang hard voor werkten en dat nu redelijk levensbestendig is, de practische auto die ons nog overal naar toe brengt, onze kinderen zonder noemenswaardige problemen, dan noem ik dat het leven vieren. (En beseffen hoe bevoorrecht je bent).

Jij onderschat de nieuwe generatie ouderen, je fantaseert erop los.

 

 

rigey

03 August 2017 om 23:19

Vergeet je niet dat e.e.a. door "mijn bril " gezien is en daarom niet meer of minder waar? Of komt het te dichtbij misschien? Fantaseren is het niet, dat doe ik op een heel ander niveau.

Oprisping

04 August 2017 om 10:18

Iedereen heeft inderdaad zijn of haar of genderneutrale bril. En inderdaad is onze wereld heelsterk op het materiële gericht. Dat zou best wat minder kunnen. Maar is 't ook niet zo dat die e-bike zorgt voor veel plezier en een groter fietsbereik vanmensen, zowel jong als oud? TOOS

Toos van Holstein

07 August 2017 om 13:24

Fijn dat er toch herkenning is. Natuurlijk zorgt zo'n fiets voor plezier. Maar zoals je begrijpt roepen twee dezelfde al mijn stekeligheden op. Zegt vast iets van mij!

Oprisping

08 August 2017 om 19:40

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.