Kanttekeningen

Oprispingen, zoals soms na het eten. Het is er, zomaar, heel plotseling en soms erg ongelegen.  

De vis wordt duur betaald

0 reacties

Vandaag een ervaring welke ik kort zal proberen weer te geven. Ik rijd naar een viskraam op een parkeerterrein gelegen aan een afrit van de snelweg. Zou niet mijn eerste keuze zijn maar men had mij  positieve dingen over de kwaliteit van dit verkooppunt verteld. In de kraam staat een vrouw die mij strak aankijkt met een blik van:  pfff weer een klant. Een begroeting zit er niet in en ik bestel een kleine lekkerbek. Bits vallen de woorden welke saus zonder verdere verklaring. Na een 5 minuten wordt een bakje kibbeling op de toonbank gekwakt en wordt een prijs genoemd. Mijn vermoeden dat ze mij tijdens de bestelling niet verstond wordt dus bevestigd. Om de een of andere manier zeg ik verder niets, reken af en ga de kibbeling opeten. Vreemd, normaal gesproken ben ik toch wel een mens die hier wat van zou zeggen. Van binnen verbaas ik me dus. De kibbeling smaakt zeker niet byzonder, wel wat "aan de snelwegachtig". Wat "onbevredigd" stap ik in de auto. Vlak voor ik de auto start zie ik "gedoe" bij de kraam. Een stelletje, zijnde een man en een vrouw kwakken ieder hun haringen terug op de toonbank en lopen boos en scheldend weg. De eigenaar er achter aan. Naast mijn auto hoor ik de discussie. De essentie was dat deze mensen vonden onbeschoft te zijn behandeld door de verkopende vrouw. Hun vraag om nog wat zuur zou beantoord zijn met een kwak op de kartonnen bordjes van het extra zuur waarbij ze om extra geld had gevraagd en waarbij de klant nog de raad had gekregen voortaan een zure bom te bestellen.

Het vrouwelijke deel van het stel was woedend en terwijl de eigenaar het kenteken noteerde eindigde het spektakel. Eindelijk kon ik tactvol en onder 4 ogen de man kenbaar maken wat er nu echt speelde. Er was meer aan de hand dan dat iemand niet wilde betalen voor exra zuur. ( Is dit overigens gebruikelijk in deze provincie?) En ik kon mijn eigen, eveneens negatieve ervaring delen. Na een paar minuten gaf hij toe dat hij op de hoogte was van haar kwaliteiten. Zij kijkt donker, is doodmoe, maar, zo vertrouwde hij mij ietwat verdrietig toe; hoe kom ik er vanaf? De tragiek in de ogen van deze kleine ondernemer zal ik niet snel vergeten.Toch heb ik hem dringend geadviseerd aktie te ondernemen.

 

 

 

 

 

 

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.