Kanttekeningen

Oprispingen, zoals soms na het eten. Het is er, zomaar, heel plotseling en soms erg ongelegen.  

Bumba op de kermis

0 reacties

Tijdens de nacht van de TT in Assen bezochten mijn dochter, haar 2 oudste kinderen (8 en 10) en ik in hoedanigheid van Opa de kermis. We gingen met de trein vroeg in de avond om te voorkomen dat we vast zouden lopen in de drukte. Dat lukte en er waren relatief nog weinig mensen. Je kent dat wel, een kil terrein, omringd door dranghekken en ordebewaarders en heel veel lawaai,  niet te verwarren met muziek. Toen we na ca 2 uur terugkeerden naar het station was het al heel veel drukker. Opvallend veel lelijke, slecht geklede mensen, met tatoeages op de verkeerde plekken en voorzien van bier hetzij in de vorm van een voorraad blikjes of een plastik, ter plekke gekochte beker. . Ik vind het een weing verheven plek maar blijkbaar leverde het voordeel van het plezier van de kinderen zwaarder dan deze negatieve factoren.  En ja, zo kan ik het voor mezelf en mijn geweten verklaren...laughing 

Er waren heel veel attracties en ook veel "iets te winnen spelletjes".In de praktijk wil dit echter zeggen dat je veel verliest maar dat is ons allen bekend, nietwaar.. Mijn kleindochter van 10 had haar oog laten vallen op Bumba voor haar 11 maanden oude broertje. Dit kleine kleffe zeikertje ( ik doel hier niet op mijn jongse kleinzoon) is niet mijn type en bevond zich in een grijpmachine welke je voor euro 2 ( 3 pogingen) kon bemachtigen. Wij wierpen er  muntstukken in maar helaas. Net boven het open gat flikkerde onze kleine held weer naast de andere nepfiguren. Naast ons stond een man die ernstig en onbewogen toekeek. Omdat wij een Bumba van meer dan 12 euro wat overvraagd vonden stopten wij. De teleurstelling was groot met name bij mijn kleindochter. Toen gebeurde het! De man die ook in het bezit bleek te zijn van een zelfde type vrouw als zichzelf; gooide er een muntstuk in en ineens werd Bumba via het gat der machine in onze wereld geboren. Natuurlijk denk je dan, die vent geeft Bumba aan mijn kleindochter, maar niets van dat alles, geen woord, geen blik, geen emotie. Later zagen we het stel nog een keer lopen met Bumba onder zijn grote arm. Wat vond en vind ik die man een eikel! Wat een zak (Drenths) zand. Wat een akelig egoistisch hoofd!

Ja ja ik weet wel dat de man ook opa kan zijn. Maar er is een groot verschil. Zijn kleinkind wist er niet vanaf, de mijne wel. Wat een gemiste kans kerel! Je miste de blije en verraste lach van mijn kleindochter.

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.