Kanttekeningen

Oprispingen, zoals soms na het eten. Het is er, zomaar, heel plotseling en soms erg ongelegen.  

rolluiken

0 reacties

Alhoewel ik met pensioen ben doe ik zo nu en dan nog wat werkzaamheden en moest vandaag adressen bezoeken in een dorp in de buurt van Middelburg. Het regende wat en het was stil op straat. Het leek wel zondag. Ik was goed gehumeurd en begon vol optimisme. Na mijn 4e woning met rolluiken waarvan er 3 niet thuis waren werd ik wat minder positief. Ik zag mooie huizen, fraaie auto's, erg schone opritten, gazonnen die gladder waren dan een biljartlaken en heel veel rolluiken. Mooi hoor, maar wat was het allemaal kil en doods. Wat miste ik dan precies? Toen ik mijn gevoelens voorzichtig en tactvol kenbaar maakte aan een mevrouw (zonder rolluiken) begreep ze mij en gaf als reden voor al deze treurigheid het woord Achterdocht.Toen begreep ik wat is miste; levendigheid, vertrouwen, vrolijkheid, bezieling . Kortom Leven! En ja natuurlijk vul ik dat allemaal in en beleef e.e.a. in mijn eigen kontekst. Ineens moet ik nu,  als in een oprisping denken aan de krant van vandaag waarin gesproken werd over een ander dorp waar een aantal mensen vlaggen halfstok aan hun gevels hingen i.v.m. de komst van "te veel" asielzoekers. Misschien een wonderlijke oprisping,maar toch voelt het zo. Een kille, weinig vredelievende houding en een sfeer waarin vriendelijkheid en liefde voor anderen geen betekenis lijken te hebben. Slechts het dikke IK is van belang. Aan het eind van de middag kwam de zon door en kwam ook ik langzaam uit mijn dipje.

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.