Kanttekeningen

Oprispingen, zoals soms na het eten. Het is er, zomaar, heel plotseling en soms erg ongelegen.  

Bewondering

0 reacties

Ik ben in de gelegenheid om vanaf onze woonplek elke dag twee mannen te zien arriveren die op hun werkplek aankomen. Eentje is er altijd, de ander is er nog wel eens niet. Zij hebben oranje kleding aan en werken in een soortement parkje. Vanaf 8.00 uur in de morgen tot eind van de dag. Regen, wind, zon, altijd op die plek met je handen aan het werk. Wieden, harken, houtsnippers aanbrengen, grond omwerken, de gehele dag!

Zonder commentaar, gewoon doen. Koffie wordt gedronken, de meegebrachte boterhammen worden genuttigd. Soms, heel soms is er een uitbarsting, dan wordt ineens heel hard gezongen. Vorige week schalden de woorden "Zijn het je handen, is het je mond?"( Gerard Joling?) door de lucht. Kan dat ? Woorden die door de lucht schallen? Geen idee. Maar oed, het klonk!!!!

Meestal is de man of zijn de mannen alleen aan het werk. Wat denken ze? Aan het onkruid?  Aan de dag van morgen? Aan hun pensioen? Ik weet het niet. Ik heb bewondering voor deze werkers, voor deze doeners die ogenschijnlijk geen vragen stellen. Gewoon elke dag hetzelfde werk doen. Geen evaluaties, werkoverleggen of functioneringsgesprekken!

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.