Oostenrijk

Wandeling Mauchelealm, Brechsee, Sollbergalm

0 reacties

Dinsdagochtend vroeg met de auto naar Rehwald vertrokken vanuit Zaunhof. Bij Rehwald konden we de auto parkeren bij een boerderij. Als we vanuit Zaunhof hadden moeten lopen naar Rehwald zouden we ruim anderhalf uur onderweg zijn vanwege de steile weg. Bij Rehwald was het startpunt van de wandeling. 

Via het steile bospad zijn we begonnen met klimmen. Dat was na een jaar wel weer even wennen. De klim was behoorlijk, langs boomwortels en rotsblokken en steile afgronden vlak langs het smalle kronkelpad naar boven. De route is goed gemarkeerd met rode verf. Voetje voor voetje en verstand op nul. Ondertussen genietend van de natuur om ons heen klommen we gestaag verder. Af en toe stoppen voor een mooie foto, want dat is ook belangrijk, geniet van het moois om je heen. 

Na een flinke klim kwamen we rond 10:00 uur aan bij de Mauchelealm, echter deze was nog gesloten. We besloten door te klimmen. Eerst nog een stuk via steile bospaden. Uiteindelijk kwamen we voorbij de boomgrens, waar de natuur overging in ruwe heide met af en toe een naaldboom en veel struiken. 

De hele route is voorzien van een goede markering, zoals hierboven op het rotsblok. 

Het uitzicht is natuurlijk schitterend, dus het loont de moeite om wat te zweten. 

Langzaam veranderde de heide in een meer rotsachtige bodem. De foto hierboven is van rond 11:00 uur ‘s-ochtends, vlak voor we bij de Brechsee uitkwamen. Hier gingen we eerst een stuk omlaag om daarna weer een stuk te moeten klimmen. Aan deze kant van de berg keken we uit op de 2605 meter hoge Stallkogel. Op de foto hierboven ligt de Stallkogel links maar is niet in beeld. Recht vooruit kijken we tegen een rotsformatie aan, de Lange Bank. We zijn verder gaan lopen tussen de rotspartijen door en uiteindelijk vingen we een eerste glimp op van de Brechsee. 

Hierboven het eerste deel van de Brechsee, daarachter ligt het mooiste stuk.

De blauwgroene kleur van het water is fantastisch om te zien.

Om 11:15 uur waren we bij de Brechsee. Hier hebben we onze lunch genuttigd. Wat een uitzicht op de ongerepte natuur! We zijn op onze hele tocht nog niemand tegengekomen. Wat opvalt op deze hoogte (2145 meter), is de absolute stilte. Dat is pas echt genieten. 

Na onze verdiende rustpauze zijn we op weg gegaan naar de Sollbergalm. Via de vallei langs de Lange Bank zijn we langzaam weer afgedaald. Bij het afdalen heb ik de bovenbeenspieren flink aangespannen om de klappen op de knieën wat op te vangen. Goed schoeisel is belangrijk bij het bergwandelen. Investeer daar gewoon goed in. Het afdalen levert vaak veel meer risico op ivm valpartijen, zeker langs steile afgronden. 

Mooi landschap

 

Op weg naar de Sollbergalm moesten we ook weer langs een steil bospad naar beneden klauteren. Vlak voor de alm werden we geconfronteerd met een groepje koeien waar ook wat kalveren tussen stonden. En precies op de pad bleven ze gewoon staan. Waar je altijd rekening mee moet houden is dat koeien in Oostenrijk soms gevaarlijk kunnen zijn wanneer er kalveren tussen lopen. In dit geval waren deze al een maand of vier oud. We konden voorzichtig tussen de koeien doorlopen. We hebben zelf geen honden maar de Oostenrijkers adviseren om de hond los te laten als je voorbij zo’n groep wilt lopen, hou ze nooit aan de lijn! Moederkoeien met jonge kalveren noemen ze ook wel Killer koeien!

Hierboven de Sollbergalm. Hier hebben we wat gedronken en gekletst met de eigenaresse. Ze bleef nog een week open en dan zou de alm weer gaan sluiten ivm de winterperiode. De koeien die daar los liepen waren bij haar in eigendom en zouden komende zaterdag terug naar de stal gaan.

 

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.