den archivaris

Welkom op mijn weblog

mayonaise

0 reacties

Wij waren bijna 39 jaar gertrouwd en af en toe moet je een smoes verzinnen om eens uit eten te gaan. We bezochten een pas geopend restaurantje om eens te proberen en wanneer je dan dat rare getal jaren getrouwd bent, dan geeft het niet dat het tegen valt. We hadden niemand uitgenodigd. Wij alleen, in dat etablissement. Dat dachten we. Maar het was er druk en dat is meestal een goed teken. We hadden inmiddels van het voorgerecht genoten toen er nog een echtpaar, althans een man en een vrouw, binnenkwam. Het lot bepaalde dat ze aan het tafeltje moesten gaan zitten op minder dan een meter afstand van het onze, waar mijn vrouw en ik, tegen over elkaar hand in hand gezeten, heel veel van elkaar zaten te houden. Glas wijn ernaast, waarvan af en toe genipt werd. Ook de man en de vrouw zetten zich tegenover elkaar, knikten ons enigszins bekakt toe en verlangden de kaart. Wij waren in vakantiekleren, zij hadden zich netjes uitgedost. Hij was zo te zien een dikke tien jaar ouder dan de vrouw, een wat kalende vijftiger, behoorlijk gezet. De vrouw was slanker, zag er uit als een dame waarmee het vroeger goed stoeien moest zijn geweest en gaf de indruk dat ze daartegen nog steeds geen bezwaar koesterde. Ze vroeg aan de man hoe zijn dag was geweest. Hij gaf een langdurig antwoord dat vooral op cijfers neerkwam, wat bij mij de gedachte deed rijzen, dat hij werkzaam was in de banksfeer - hij zag er ook wel uit als een financieel manager - maar hij kon evengoed belastinginspecteur zijn, die even uit eten ging met zijn secretaresse of zijn vriendin. Ringen droegen ze niet. Het verhaal kon de vrouw niet boeien. Ze pakte de menukaart op en begon de daarin opgenomen gerechten voor te lezen. "Vlaamse frieten met mayonaise erbij" sprak ze dromerig. "Wist je", richtte ze zich tegen de man tegenover haar, "dat elke dag een theekopje mayonaise heel goed is voor de aanmaak van mannelijk zaad?" Mijn vrouw kon nog net haar lach inhouden, toen ze dat hoorde. De man ging er niet op in. Ik kreeg de indruk dat hij genoeg had van bijna alle geneugten in het leven, met uitzondering van lekker eten en vroeg naar bed, om te slapen. "Hoor je me", vroeg je. "Ja, natuurlijk", antwoordde hij een beetje kribbig. "Laten we het weer eens over jouw onverzadigbare lusten hebben". Het toontje van de vrouw raakte van de weeromstuit duidelijk geprikkeld, en ik vreesde al een aan tafel opkomend twistgesprek, dat hoe langer hoe harder gevoerd zou worden, maar de komst van de serveerster deed het gesprek verstommen. De vrouw gaf haar bestelling op en de man daarna de zijne. "Wilt u mayonaise bij de frieten", vroeg het meisje. "Graag", antwoordde de man, "doe maar een half emmertje, dat is goed voor de aanmaak van het mannelijk zaad".  Het meisje, dat de indruk maakte nog maar net aan het leven te zijn begonnen - ze bestaan echt nog! - keek verbouwereerd, wist niet wat te antwoorden en liep gauw naar de keuken. De vrouw aan gene zijde van de man sprak op ijzige toon: "dit vind ik niet leuk!" Ze stond op, liep naar de kapstok, pakte haar jas en vertrok. De man bleef zitten, pakte een krant van de leestafel en begon te lezen. Toen het meisje het eten kwam brengen, gaf hij aan beide gerechten te zullen nuttigen. Bij de friet was een kwak mayonaise in een soort van eierdopje. Hij raakte dat niet aan.

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.