den archivaris

Welkom op mijn weblog

voorlopers van Theo Thijssen

1 reactie

Een van de leukste boekjes uit de Nederlandse literatuur is 'Kees de jongen' van Theo Thijssen. Nu ja. dat vind ik en ik ga het helemaal niet hebben over de zwembadpas of over de gymnastiekpantoffeltjes. In het boek komt de jaarlijkse prijsuitreiking op de lagere school van Kees ter sprake, waar de jongen het presteerde om een schaakspel te krijgen bij het loffelijk examen. Dat soort zaken is op de basisscholen al lang afgeschaft. Op de zondagscholen hield dit fenomeen langer stand, met warme chocolade en een sinaasappel. In de achttiende eeuw was het in Colijnsplaat heel normaal dat kinderen een prijs kregen, als ze goed hun best hadden gedaan. Het ging er wat anders aan toe, dat wel. Alleen de besten kwamen voor een prijs in aanmerking, maar of ze die leuk vonden, waag ik te betwijfelen. Eenmaal per jaar kwamen de vertegenwoordiger van de ambachtsheer, het dorpsbestuur en de kerkenraad op bezoek bij de schoolmeester en zijn leerlingen. Er was een prijs voor schoonschrijven, die gewonnen werd door de zoon van de dominee. Netjes regeltjes onder elkaar schrijven was ook een prijs waard, die gewonnen werd door Cornelis Marijnissen en David Hoogerheide kreeg de prijs voor calligraferen. De prijzen bestonden uit boekjes vol met stichtelijke lectuur. De boekjes waren op fraaie wijze ingebonden, met op de kaft het wapen van het dorp. Groene lintjes dienden als versiering. De boekjes waren onder meer  van Bunyan. Maar ach, kinderliteratuur was er in die tijd nauwelijks.

1 reactie

Kees de Jongen. Een heerlijk boek, Archivaris! Ik heb het nog steeds in m'n boekenkast staan.

Gelukkig maar, dat het 'prijzensysteem' verdwenen is uit de basisschool.

Groeten van Tilly

Tuinfluiter

07 August 2008 om 13:44

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.