den archivaris

Welkom op mijn weblog

altijd wat

0 reacties

Je kunt niet zeggen, dat de verhouding tussen kerk en staat in de zeventiende eeuw altijd even vlekkeloos was. Integendeel. In alle Zeeuwse steden zijn wel voorvallen te melden, waarbij stadsbestuurders en kerkenraden jegens elkaar de messen slepen. Probeerden predikanten en ouderlingen het stadsbestuur maatregelen te laten nemen tegen bijvoorbeeld 'paapse superstitien' dan lieten de stadsbestuurders maar al te vaak merken, dat de kerkenraden er beter aan deden om hun mond te houden. Ze maakten zelf wel uit welke maatregelen er genomen moesten worden. Wanneer de katholieken nu maar wat ongemerkt enkele munten tersluiks in de handen van de baljuws lieten glijden, dan vielen de maatregelen wel mee.  Van de weeromstuit kunnen we ontdekken, dat wanneer het stadsbestuur maatregelen van de kerkenraad verlangde, er nu juist kerkelijke besluiten werden genomen, die het stadsbestuur niet voor ogen had. Zoals in Aardenburg, in 1673. Burgemeester van Peurssen had op zaterdagavond 23 juni dominee De Cliever bezocht met de vraag of diens collega op de zondagmorgen een publikatie van het stadsbestuur van de kansel wilde voorlezen. Wat er precies in die publicatie stond, is niet duidelijk, maar het moet iets geweest zijn, dat de kerkenraad niet aanstond. Hij kon echter de voorlezing niet weigeren. Alle publicaties van het stadsbestuur werden in die tijd nu eenmaal tijdens de kerkdiensten afgekondigd. maar wat gebeurde op die zondagochtend daaropvolgend. De kerkdienst begon in plaats van om 10.00 uur al om half negen. Er zat dus bijna niemand in de kerk en de publicatie van de stadsbestuurders werd voor een vrijwel lege kerk voorgelezen. Om half tien was de dienst afgelopen, net op het tijdstip dat de eerste kerkgangers zich opmaakten voor het bijwonen van de dienst. Knarsetandend moest het stadsbestuur tot de conclusie komen, dat de kerkenraad de heren van de wet behoorlijk bij de beer hadden genomen. Maar ze konden er niets aan doen. De publicatie was voorgelezen. Ze gooiden het er daarom maar op, dat de kerkenraad laakbaar had opgetreden bij het houden van de collecte voor de armen bij het uitgaan van de dienst. We kunnen ons voorstellen dat men in de consistorie genoot van de uitvoer van het plan van beide predikanten. Dominee De Cliever was evenwel geen lekkertje. Toen hij later de herdersstaf in 's-Heerenhoek opnam, vermoordde hij zijn collega van Driewegen, omdat die beter kon preken. Hij werd in 's-Gravenhage gevangen gezet, waar hij op een gegeven moment zelf zijn leven beeindigde.  

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.