den archivaris

Welkom op mijn weblog

dagboeken

1 reactie
Als archivaris droom je er wel eens van, dat eindelijk dat ene belangrijke stuk uit jouw archief, dat al heel lang verdwenen is, toch nog een keer opduikt. In Goes mist het gemeentearchief bijvoorbeeld het allereerste, zogenaamde voorbodenboek uit de dertiende en veertiende eeuw. Het is vermoedelijk begin 19e eeuw verdwenen. Maar dat zijn van die dromen die vrijwel nooit uitkomen, alhoewel men in Veere vorig jaar een reeds lang verdwenen bundel weer kon aankopen. Toch hebben we geen saai vak, hoor. Af en toe krijg je van die "cadeautjes", waarmee je heel gelukkig bent. Een Zeeuws-Vlaams schoolhoofd - we weten nog niet waar hij precies vandaan kwam - schreef in de oorlogsjaren een soort van dagboek in gewone schoolschriftjes. En daar zijn wij dan weer heel gelukkig mee, omdat daarin de kijk van de gewone man naar voren komt. Zijn familie kan het niet lezen, want opa schreef schuinschrift en nogal op haastige wijze. Dat maakt het voor mensen, die dat schrift niet hebben geleerd, moeilijk om het te lezen, maar een archivaris heeft daar geen moeite mee. Op 30 april 1944 schreef de man onder meer het volgende: Gelukkig is het tot heden hier niet gekomen van inundatie of evacuatie. Wel zijn het weer zeer bewogen dagen de laatste weken. Een paar weken terug hoorde je al maar praten over een invasie, maar nu zijn de praatjes daarover weer wat geluwd, al verwachten zoowel de Duitschers als wij dat het elken dag kan plaatsvinden. Wij hebben weer een paar dagen geen school gehad, daar ik gevorderd was om palen te helpen planten. Alle mannen & jongens van 14 - 60 jaar nota bene. Gelukkig ben ik er maar 3 dagen bijgeweest. Ze zijn er nog druk mee bezig en het zal nog wel een paar weken duren. Overal op het land sparren plaatsen van 3 a 4 meter plm. 30 meter uit elkaar en die moeten dan van boven met prikkeldraad verbonden worden. Het wordt toch werkelijk hoe langer hoe gekker. Zou dat misschien op het einde wijzen?  Het plaatsen van rommelasperges is bekend, dat gebeurde bijna overal in Zeeland, maar dat men al in maart/april over de invasie sprak, verbaast eigenlijk een beetje, omdat de officiele geschiedschrijving er altijd van uitgaat, dat de Duitsers totaal verrast waren, toen de geallieerden op 6 juni 1944 in Normandie landden. Dat nieuws verspreidde zich op die dag overigens als een lopend vuurtje, want onze dagboekschrijver maakte er al uitgebreid melding van. Mocht u van mensen weten, dat ze dergelijk materiaal in bezit hebben, laat ze dat aan een archief in bewaring geven. We helpen er de lokale en regionale geschiedenis mee vooruit.

1 reactie

Je hebt toch wel gelezen over die Tholenaar die geen palen wilde zetten: 's Heeren goedheid kent geen palen" was zijn wederwoord.

Maar dat zijn mondelinge overleveringen. Toch denk ik vast en zeker dat er in kasten en laden , ook hier op Tholen.nog dingen liggen waar een archief blij mee zou zijn.

Gisteravond was er een lezing over de a.s. exposities in het Streekmuseum en dan hoor je van diverse kanten: "Ik heb dit nog thuis, en dat nog" .Dan denk ik altijd, geef het op tijd aan een archief of museum, voordat ongeinteresseerde personen het in handen krijgen. Al is het alvast op papier vastgelegd, , dan is het veilig gesteld.

  

Jopie Meerman

27 March 2008 om 16:38

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.