den archivaris

Welkom op mijn weblog

snot

2 reacties
Ach u kent die kindertjes van vroeger wel met een grote snottebel uit hun neus. Veel medicijn was er niet tegen. Het opsnuiven van zout water wou wel eens helpen. Als moeder het zag, dan veegde zij hardhandig met haar schort of, als ze tot de wat hogere standen behoorde, met een zakdoek, de groene klodder weg. Bronchitiskindertjes hadden het vaak moeilijk. Verstopte neus, ademen door de mond, niet echt plezierig. En als dan de groene vloed begon te minderen, werd dat hard en moest dat met kracht uit de neus worden gesnoten. Of met het vingertje eruit gepeuterd! Maar al te vaak verdween de groene grebbel in het mondje. Huub en Thom zaten met hun oppasmoeder in de buggy en Huub heeft ontdekt, dat het mogelijk is om met zijn vingertje in zijn neus te peuteren. Soms met succes en dan moet hij even proeven. De oppasmoeder sprak: "Maar Huub toch, dat is toch vies!"Bah." "Nee, lekker," was het antwoord van de kleine man. Oppasmoeder probeerde het op de pedagogische manier. "Wat moet Thom wel niet van je denken?" "Thom heeft z'n eigen snot", was het antwoord en dat klopte, want bij dat jochie hing op dat moment een snottebel.  

2 reacties

Heel natuurlijk,de reaktie van kinderen. Waarom zou die gewoonte van ophalen en peuteren tot "vies"verklaard zijn? Groeten Izerina
izerinalin

19 March 2008 om 08:29

Je kent het gezegde toch wel "haal op die wekker, snot smaakt lekker".

groetjes Chris. Ook dit is een snotneus 

cverkaart

19 March 2008 om 08:39

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.