den archivaris

Welkom op mijn weblog

oh,,, dat oude gebouw

0 reacties
Het gebouw waarin ik gedurende een tiental jaren mijn werkzaamheden heb verricht, met veel genoegen, bestaat al lang niet meer. Het viel eind 1989 onder de slopershamer. In de zomer van dat jaar had het vanwege de gemeente nog een complete schilderbeurt gekregen, zodat het toen het ruwe volkje van slopers er aankwam, deugdelijk in de verf zat. Nou ja, daar viel toch ook wel weer op af te dingen. Het houtwerk van de kozijnen was verrot. Je duwde daar met je duim een dikke spijker doorheen. Dat loste de gemeentelijk schilder op eenvoudige wijze op. Hij krabde een beetje al het rotte hout eruit, stopte de gaten vol met oude kranten, een likje stopverf er overheen en daarna de lak. Het zag er weer uit als nieuw. Vele jaren lang heeft mijn voorganger bij de gemeente gezeurd om een geiser voor de warmwatervoorziening, maar dat was heel lang geen geld voor, aldus het hoofd Onderhoud Gebouwen. Onze werkster moest eerst altijd enkele elektrische waterkokers hun werk laten doen, om in ieder geval een beetje warm water te kunnen gebruiken. Totdat tot onze stomme verbazing op zeker moment een jonge man het gebouw binnenkwam met een geiser, een zeer bejaard exemplaar, dat wel, maar een echte. Het jongmens verklaarde loodgieter in de dop te zijn en de opdracht te hebben gehad om het warmwaterapparaat te plaatsen. We wezen hem verheugd de plaats waar het ding moest komen hangen en de jongen toog luidkeels zingend, aan het werk. Hij was een vrolijke kwant, vol grappen, die zich de koffie, gezet in een simpel apparaatje, dat we zelf betaald hadden, goed liet smaken. Vol grappen en grollen werd de geiser geplaatst en toen was het plechtige moment daar. Vol verwachting stonden we erbij om te zien hoe het gasvlammetje zou gaan branden. De jongeman stak een lucifer aan, hield het brandende houtje in het gaatje waar de waakvlam moest worden aangestoken, vrolijkte ons op met een betoog over het gemak van warm water en sprak daarna: Au, me fikke! Het lucifertje was opgebrand. De geiser was nog niet aan. Een doosje lucifers verder krabde hij eens achter de oren, bekende er geen barst van te snappen, hij had toch alles goed gedaan, zo was zijn betoog. Hij liep alles nog eens na en kwam weer tot de conclusie dat alles in orde moest zijn. Maar de geiser brandde niet. De baas erbij gehaald. Die liep al jaren mee en gold als deskundige. Ook die kon niet achterhalen waar het aan schortte. Het hoofd Onderhoud Gebouwen erbij. De man kreeg een peinzende blik in de ogen. Dit ging heel veel geld kosten. Totdat een van mijn collega's de zaak eens goed bekeek. Hij volgde de gasleiding die door de keuken liep, kwam in het overloopje naar de garderobe en vertelde de deskundigen daarna dat de gasleiding in de garderobe ophield. Aanvankelijk weigerden de techneuten hem te geloven, maar toen ze zelf hadden gekeken, moesten ze toch ook tot de conclusie komen, dat de gasleiding in het overloopje ophield. We kregen toen als compensatie een tweedehands boilertje.

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.