den archivaris

Welkom op mijn weblog

plahaats rust!

2 reacties

Ik werd lang geleden in Den Helder eens aangehouden door een lid van de militaire politie, omdat ik in zijn ogen met de fiets een verkeersovertreding beging. Ach, ik was in de vlegeljaren en verkondigde brutaal dat hij zich nergens mee moest bemoeien, omdat hij militaire politie was en ik geen uniform aanhad. Een klap op het heufd met de gummiknuppel, niet al te hard, was zijn respons. Ik moest er even aan denken toen ik het verhaal las van luitenant Cornelis Carstaanje in 1713. Hij bestond het om een aantal vrouwen achterna te zitten, niet om zijn geile lusten bot te vieren, maar omdat hij dacht dat ze het een en ander gestolen hadden. Hij arresteerde ze en liet ze in de gevangenis plaatsen. En daarmee kwam hij op het terrein van de baljuw terecht. Die was de aangewezen persoon om diefstallen te behandelen. De baljuw was danook terecht woedend en vroeg wat dat allemaal te betekenen had. Zo'n luitenantje had zich niet te bemoeien met serieuze zaken als de strafrechtspleging in de stad. Daarop werd het luitenantje boos en liet de gevangenen weer vrij, terwijl de bewijzen van diefstal toch duidelijk waren. Carstaanje deelde botweg mee, dat hij niet onder bevel van de baljuw stond en dat die zich daarom niet met de zaak moest bemoeien. Voor het schepencollege trok de luitenant de kennis en kunde van de baljuw in twijfel en de man moest niet proberen hem gevangen te zetten, want een bevel aan zijn ondergeschikten en de stad zou in rep en roer zijn. De baljuw daarentegen eiste dat Carstaanje zich nergens mee moest bemoeien, wat hem een uitnodiging van de luitenant tot een duel opleverde. Buiten de 's-Heer Hendrikskinderenpoort lag een weidje en daar wou Carstaanje onder toeziend oog van een talrijk opgekomen publiek, zo verwachtte hij, de baljuw wel eens mores leren. De schepenrechtbank zat danig met de zaak in de maag. Kon men de superieuren van de luitenant voor het hoofd stoten door de man te straffen en in de gevangenis te houden? Wanneer men niets deed, dan kon dat als een teken worden opgevat dat men de baljuw niet serieus nam. Wat was wijsheid? Welnu dat was in het geheim de vraag aan de superieuren van de luitenant om Carstaanje een andere standplaats toe te kennen. En zo geschiedde.   

2 reacties

Eind goed, al goed, Archivaris. 't Was weer een schôôn vertelseltje! Dat verdient een bloemetje...

tillyGroetjes van Tilly

Tuinfluiter

04 March 2008 om 18:45

Prettig avond Archivaris en voor straks

tot morgen en groetjes van Gina

Ginatje

04 March 2008 om 19:14

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.