den archivaris

Welkom op mijn weblog

dronken dief

1 reactie
Het zou een berichtje in de PZC van vandaag kunnen zijn: politie pakt dronken dief in de kraag. Maar het verhaaltje speelt zich af in Middelburg in het jaar 1751. Pieter Goedertier, die in het Oude Mannen- en Vrouwenhuis te Goes woonde en 37 jaar oud was, dus bejaard, moest voor de rechtbank verschijnen. Samen met zijn vriend in het kwaad, Adriaan Barbier, die een slechte kapper moet zijn geweest, want anders ga je het pad der misdaad niet op, had hij in Goes uit het zomerhuis van Jan Soetebier, net buiten de 's-Heer Hendrikskinderenpoort meubels en tuingereedschap meegenomen. Dat deden ze niet alleen bij Soetebier, maar ook bij de weduwe Trimpe en Joos Vervenne, zodat er plotseling een groot aanbod van tweede hands tuingereedschap op de Goese markt gebracht werd. De in de stad aanwezige tuincentra klaagden steen en been. Die verkochten een tijd lang helemaal niets. Vanzelfsprekend stelde de politie een onderzoek in. Toen dat niets opleverde, kwam er een door het stadsbestuur benoemde commissie, die zich met de diefstallen moest bezig houden. De commissie kwam nog met een voorlopig rapport, maar daarna horen we er niets meer van. Dat was ook geen wonder, want beide dieven hadden hun werkterrein naar Middelburg verlegd. In het huis van Abraham Koppens gekomen, troffen ze in de keuken ruimt 20 flessen wijn aan en de heren hadden dorst. Ze richtten een waar bacchanaal aan, raakten dronken en vielen uiteindelijk in slaap. In die toestand werden ze betrapt door de eigenaar, Koppens, die onmiddellijk de hermandad inschakelde. De brave dienders maakten beide mannen op hardhandige wijze wakker en zetten ze in het gevang. De talrijk aanwezige camaraploegen, nog met handcamera's, want het is immers 1751, maakten welhaast dramatische opnamen van de in hechtenisneming en dat leverde de politie naderhand nog heel wat ellende op. Het al te hardhandige optreden leidde tot veel commotie in de kring van hen, die om economische redenen wel uit stelen moesten gaan. Ook toen al was: "armoede als drijfveer" een belangrijke reden voor de rechtbank om milde straffen uit te delen. De schepenrechtbank oordeelde, dat Pieter Goedertier eigenlijk de doodstraf had verdiend, maar omdat men op Spitsbergen bij het uitroeien van de walvissen nog wel wat mankracht kon gebruiken, werd hij naar dat eiland verbannen. Hij gold al als een bejaarde en in de koffiekamer napratend, stelden de schepenen vast, dat die verbanning eigenlijk meer een uitgestelde doodstraf was, Vijf jaar later vestigde zich een deftig en rijk man in Middelburg, Pieter Rijkeman, die een van de grootste huizen in de stad kocht en daar een deel van een walviskaak aan de gevel bevestigde. Hij was ruim veertig jaar oud en kwam algauw in het stadsbestuur terecht. Tijdens een drinkgelag ter gelegenheid van de verkiezing van nieuwe bestuurders, meende een van de schepenen hem te herkennen als de arme Goedertier, maar de rest van de aanwezigen hoonde hem weg. Rijkeman had wel twintig flessen wijn geleverd voor het feest, doch hield het zelf bij een flesje Spawater.  

1 reactie

Zoals je al zei, het zou vandaag kunnen zijn!Obepaald
fijn weekend!
Jopie Meerman

29 February 2008 om 17:23

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.