den archivaris

Welkom op mijn weblog

pret in bed?

2 reacties
Het was niet eens kermis geweest, maar misschien ging het om een feest van een of andere heilige, dat kan. Misschien Sint Maarten. Want in november 1559 was iedereen op Beveland nog katholiek. In ieder geval: Grete Jaspersdr uit 's Heer Abtskerke was verzeild geraakt in het huis van Jan de Naaier in 's-Gravenpolder, samen met ene Neele. Jan Marcuszn was ook aanwezig en het werd een uiterst gezellige avond, die tot in de kleine uurtjes duurde. Pret en jolijt alom. Maar op gegeven moment was toch het uur van slapen aangebroken. Zo in het aardedonker naar huis? Daar was geen sprake van. Jan had bedden genoeg. Beide dames konden wel in het ene en Jan Marcussen in het andere. Zo gezegd, zo gedaan. Grete had het wat koud en kroop met kleren en al in bed. Neele trok de hare uit en kroop naakt onder het dek. Jan Marcussen had evenmin zin om zijn kleren uit te doen. Niets aan de hand, zou u zeggen. Nog enig gekout en daarna vielen de ogen dicht. Ze sliepen alle drie totdat Jan wakker werd. Hij moest een plas. Op de tast moest hij op zoek naar een pot. Toen hij die na enige tijd gevonden had, deed hij hem goed vol. En in eens besefte hij, dat hij met twee vrouwen in een en dezelfde kamer was, waarvan er een zonder kleren in bed lag. Hij klappertandde zogenaamd en zei met een bibberstem dat hij het erg koud had. Neeltje, wakker geworden, riep hem toe: kom dan maar tussen ons in liggen, dan word je lekker warm. Jan dacht ongetwijfeld bij zichzelf: hete melk en koude Jan, steek er eens op en leg er eens an, en sprong bijna tussen beide dames in. Dat was lekker. Neele en hij kletsten honderd uit tot aan de morgen. Jan kreeg in de gaten dat Grete toch ook veel te bieden had. Hij draaide zich om en probeerde haar te grijpen. Maar daar was Grete niet van gediend en worstelde om het bed uit te komen. Dat lukte en ze riep: pak Neele maar. Jan was eerst wat teleurgesteld, maar bedacht toen dat Neele ook niet te versmaden was. Hij draaide zich weer om, nam Neele in zijn armen en bedreef op luidruchtige wijze de liefde met haar. En dat allemaal in bijzijn van Grete op een donkere novembernacht in 's-Gravenpolder anno 1559.

2 reacties

Ik vraag me toch af, wie dat mooie verhaal opgeschreven heeft, Archivaris. Iemand moet uit de school, of liever uit het bed, geklapt hebben... Groetjes, Tilly
Tuinfluiter

28 February 2008 om 18:44

En toen hadden ze nog niet eens 'n weblog !Knipoog
Jopie Meerman

29 February 2008 om 07:47

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.